Little bit of everything

Men verzamelt al snel een allegaartje aan nieuwtjes als men maanden aan een stuk niets neerpent. Uiteraard ben ik 95% van die feiten vergeten en daar ga ik nu ook niet meer achter zoeken, maar over het volgende moet ik toch nog dit kwijt...

Gaan eten met Bart en Evelien...eeuwen geleden en blijkbaar ook geen foto's van. In de Fanterlok in Mechelen, absoluut een aanrader! Dat is intussen al zo lang geleden dat Bart en Evelien al niet meer wonen waar ze toen woonden, erger zelfs: hun housewarming - in hun paleis van een woning! - is zelfs al achter de rug.

Ook nog voorafgaand het grote vertrek richting Latijns-Amerika wat Afrika-kennis gaan opdoen in het fotomuseum in Antwerpen in de tentoonstellingen Congo (belge) en Congo belge en images, enerzijds een tentoonstelling met zeer oude (en zeer koloniale) beelden uit de voormalige kolonie en anderzijds een hedendaagse blik. Indrukwekkend! Diezelfde avond hadden we afspraak met een delegatie uit Nquthu, de partnergemeente van Bornem. Een fijn weerzien met de mensen uit Nquthu en vooral een heel gezellig samenzijn.

Tussendoor ook nog bij de Irish gaan fretten, en tapas, en in Leuven gezeten, en zoveel meer... :)

Re-animo IV in Walifornia

Eindelijk is het dan gelukt...Re-animo IV werd georganiseerd en was een succes! :) Na vorig jaar geen editie van Re-animo - het oud-bestuur van animo 2003-2005 dat jaarlijks op stap gaat - lukte het dit jaar dankzij de hulp van Ella en Anke wel. Zonovergoten en het was echt leuk.

Het ging richting Voeren, Aubel om precies te zijn. Daar hadden we een gezellige hoeve teruggevonden. Net op de grens van het Vlaamse Voeren en 'Walifornia'...voor elk wat wils dus in deze communautaire tijden. :) Wel geluk: het huisje naast ons was niet bezet en de eigenaars waren zo vriendelijk om ons beide huisjes ter beschikking te stellen. Zo hadden we ruimte in overvloed.

Vrijdagmiddag afspraak met Ella in Mechelen en samen richting Aubel vertrokken. En toen kwamen ze in verschillende etappes toegestroomd: eerst Val, later op de avond Bram, Anke, Laurent en...Leonor! Leonor is de dochter van Anke en Tomé en eigenlijk zijn re-animoweekends zonder kinderen, partners en huisdieren ;) maar op donderdag moesten we toch een uitzondering maken want er was een opvangprobleem. En Leonor alleen thuislaten gaat niet natuurlijk. ;) Maar ze is heel braaf geweest (alleen vrijdagnacht niet geslapen, maar daar heeft niemand anders dan de mama eigenlijk last van gehad :p)! En slapen op vrijdagavond was natuurlijk sowieso lastig met die hitte...die duidelijk ook een invloed had op de geweldig inhoudelijke conversaties die we midden in de nacht hadden. Terwijl ik een poging deed om het passerend ISS te filmen (niet gelukt) hoor je op de achtergrond een gesprek over UFO's, lichten die bewegen en...zendmasten?

Zaterdag op het gemak wakker worden en in de namiddag een flinke wandeling naar de abdij van Val-Dieu...en daar natuurlijk een abdijbier gedronken. Na de wandeling vlug terug naar het huisje om WK Voetbal - mét pronostiek (die niemand juist had natuurlijk, wie had nu 4-0 voor Duitsland verwacht tegen Argentinië?) - te volgen en gezellig in de tuin te hangen. Tijdens de match kregen we overigens ook achtergrondmuziek en verklaarde Anke haar liefde voor Wham!... :p Enkel een vallende Leonor kon haar stoppen...

Ondertussen waren ook Evelien en Jurgen gearriveerd en dus was er volk genoeg om na de voetbal een spelletje "tikkertje verhoog" en "verstoppertje" te spelen. Jeetje, we hadden blijkbaar last van de warmte. :) Zaterdagavond een BBQ en heel veel kletsen natuurlijk. En na de tweede match van het WK begon spontaan een voetbalwedstrijd in de tuin. De dames wonnen die overtuigend (uiteraard) met 3-2. Beste moment: 6 spelers op het veld en vier die plat op de grond liggen, de één omdat hij niet meer kan van het lachen, de ander omdat hij gevallen is (of omver gestampt is :))...

Zondagmorgen arriveerde ook Cathy en met z'n allen gingen we de lokale markt onveilig maken. Daar waren we snel door...dus maar richting terras om te 'loungen'. Laurent was ondertussen in de ochtend gaan paardrijden. Nog een laatste maaltijd...en iedereen kon weer richting het thuisfront vertrekken.

Het was een superweekend! Dus worden de plannen voor volgend jaar al klaargestoomd...al zal dat zonder Anke zijn (snif snif) want die verhuist volgend jaar werkgerelateerd naar China (!). Of misschien moeten we de feesteditie van Re-animo in China houden? :)

De foto's van het geweldig weekend kunnen op deze link of hier rechts in de diavoorstelling bekeken worden! Maar hier toch alvast de groepsfoto...

Re-animo IV

Dezelfde woensdag als het bezoek aan "In de Wulf" 'sjeesde' ik na de lunch nog richting Brussel voor een afspraak met Ella en Anke...kwestie van het triumviraat op het juiste spoor te krijgen...

Met de mislukking van het Re-animoweekend vorig jaar en de bijna-staatsgreep van het schaduwkabinet was de boodschap duidelijk: erop of eronder dit jaar! Gelukkig dat er nu het triumviraat is...en nog meer geluk dat het voor 2/3 gevuld zit met jonge mama's. Want jonge mama's zijn nu eenmaal een stuk sterker in organisatie en planning dan single gays. :) Na nog geen twee uur beraadslagen was praktisch alles al georganiseerd. Zoals de foto bewijst: zelfs kleine Leonor werd betrokken in de organisatie en zag dat het goed was.

Waar het heen gaat? Ah, daar kan helaas nog geen informatie over verspreid worden aangezien deelnemers eerst moeten betalen vooraleer ze dit te weten komen. Wat we wel weten: het is in het weekend van 3-4 juli, er zijn koeien en ijsjes in de buurt, voldoende faciliteiten, bier-en stroopkennis is een pluspunt, herschrijven van het gedeelte 'Religie' van het befaamd "Rood Hapje" is een optie en mogelijkheden te over om Nederlands, Frans en Duits te optimaliseren. Dat het sowieso fun wordt, dat is nu al een garantie!

Radiosilence

Anderhalve week geen nieuws op deze blog...begin ik dit jaar alvast met een slechte gewoonte? Niets van, ben gewoon een volledige week buiten strijd geweest. Na mijn controle-operatie vorig jaar heb ik mij lang geen zorgen gemaakt, maar in december ging het dus opnieuw de verkeerde kant op. Resultaat: ik mocht afgelopen maandag nog eens onder het mes.

Ondertussen een weekje recuperatie op het thuisfront Eeklo achter de rug, maar nu opnieuw helemaal klaar om het werk terug op te nemen. Al lijkt dat nu nog ver weg. :)

De week voorafgaand mijn operatie heb ik er nog duchtig van geprofiteerd natuurlijk. Met oa een 'uitwuifdinner' voor Kimja die komende woensdag voor een jaar richting Ecuador vertrekt (en die ik met plezier ga opzoeken ;)). Bij mij thuis, met Tineke erbij, kan het ook anders dan dat het gezellig was?

De volgende dag - niet gepland, maar daarom niet minder leuk! - Karlien aan de deur en tot het besluit gekomen dat we eigenlijk nog allebei moesten eten. :) Dus vlug even de Delhaize om de hoek hier binnen, samen gekookt en gegeten...en nog veel belangrijker: de kerstboom afgebroken! Hoe graag ik die kerstboom hier ook in mijn midden had, het werd nu toch echt wel tijd om die buiten te gooien. Voornamelijk omdat de volgende dag de stadsdiensten de ronde deden van 'kerstbomen ophalen'! Het oorspronkelijk plan - de boom terug naar Ikea - leek toch iets te moeilijk (en bovendien niet nodig om de waardebon van 12,5€ te verkrijgen). Een kerstboom afbreken brengt overigens heel wat naalden mee... :) En gelukkig had ik al wat wijn op zodat Karlien mij kon overtuigen om die gewoon via het raam - gelukkig woon ik maar op het eerste verdiep - naar buiten te kieperen. Hilariteit op de Sterre... :)

Vrijdag hield ik het nog even rustig maar het weekend zat goed vol. Zaterdagavond was er namelijk afspraak met de re-animo's in Brussel om een hap te gaan eten. Een uitstap georganiseerd door het schaduwkabinet Jurgen en Valerie omdat ik er niet in geslaagd was een re-animo-weekend te organiseren vorig jaar. En gelijk hebben ze. :) Heb daar dus stevig onder mijn voeten gekregen en uitdrukkelijk de belofte moeten maken dat het er dit jaar zeker van komt! Samen met Ella en Anke - het nieuw ontstane triumviraat dat de macht zal delen :p - gaan we daar dus werk van maken! Een gezellige avond - met mosselen-friet - afgesloten met een drankje...meer moet dat niet zijn.

Of als het toch iets meer mag zijn: een trouwkleed kiezen misschien? De verrassing op zondag...afspraak met Sara, Gert en Sofie - ook al een traditie - om een hapje te gaan eten. Tegenwoordig doen we dat op zondagmiddag, zoals de bomma's en de bompa's :). Nu zijn Sofie en ik al lang overtuigd dat er daar een huwelijk mag van komen en werden al meerdere - helaas vruchteloze - pogingen ondernomen om Gert tot actie te laten overgaan. Zondag in Geraardsbergen afgesproken en vreemd genoeg was Gert in de auto vervangen door de mama van Sara...niet dat het bij Sofie of mezelf enig belletje deed rinkelen. Tot we aan de winkel met trouwkledij toekwamen natuurlijk! En zo waren wij exclusieve getuigen van het trouwkleed dat uitgekozen werd voor het huwelijk dit najaar. Het ergste is natuurlijk dat Gert en Sara dit voor ons gewoon verzwegen hadden om de verrassing te maximaliseren. ;) Gert had Sara namelijk al met Kerst ten huwelijk gevraagd (de sloeber!). Bref, het was een ongelooflijke verrassing en zoals het hoort (en zoals van ons verwacht wordt) waren Sofie en ik weer eens overenthousiast. Uiteraard geen foto van het kleed (dat brengt ongeluk! En eigenlijk zijn we dat in al ons enthousiasme ook vergeten :s) maar wel van de lunch daarna (waar Gert wel weer mocht aansluiten). Topic van de dag: hoe organiseer ik een trouw. :)

Het waren busy days...die ik dan deze week compenseerde met absolute rust en voldoende tijd om mijn nieuwe verslaving verder te zetten. Jennifer Garner - de ster van mijn verslaving ;) - gaf overigens een interview aan Parade en daar zat ook deze geweldig leuke foto tussen...ja, waar een mens allemaal op terechtkomt als hij tijd heeft. :)

Zonder foto's

Met het verlies van de Coolio had ik weer een geweldig excuus om - ondanks eerdere beloftes - mijn blog wat links te laten liggen. Iets 'links' laten liggen is altijd beter dan iets 'rechts' laten liggen...maar toch. Een update van de voorbije week.

De dag volgend op mijn 'dag van extremen' was alvast veel minder extreem. En maar goed ook. Dag afgesloten met een bezoek aan het huisje van Bram. Eindelijk ;) zou een mens zo zeggen want hij woont daar al een tijdje. Heel gezellig huisje in onovertroffen 'Bram-stijl', zijnde de kapotte stoel die al op het appartement stond toen wij samenwoonden stond daar ook...nog steeds kapot te wezen. Ter info: ik ben ondertussen al drie jaar weg uit Brussel. :p
Verdorie verdorie, geen foto's van!

Vrijdagavond was het dan absoluut hoogdringend tijd om nog eens een bezoekje te brengen aan de lieverdjes Oscar, Marie en Warre. De mama en papa hadden n/p opgevorderd om te babysitten want Karel wou eigenlijk ook eens graag ribbekes gaan eten met Sofie (een voorrecht dat mij anders toekomt). N/p had weer eens veel te veel cadeautjes mee (uit Wales en Stockholm) en Oscar was zo in de war van al die cadeautjes dat hij bijna vergat het laatste cadeautje uit te pakken. De draak (uit Wales) voor Warre was een enorm succes...vooral om op te knabbelen.
Verdorie verdorie geen foto's van!

Over kindjes gesproken: die van mij leven nog alle zeven! U mag gerust die heiligverklaring beginnen indienen! En zoals dat hoort met beesten: je raakt daar veel te vlug aan gehecht. Bijgevolg sta ik 's morgens te babbelen tegen de visjes...en moet ik dan al eens lopen om mijn trein nog te halen. Wat uiteraard nooit gebeurt anders :)
Moet er overigens over nadenken om een soort van lijst bij te houden zoals Lien dat doet. Babyboom niet te doen, bijna niet meer bij te houden dit jaar! Een poging tot oplijsting:
* Lunya - 09/02
* Marie en Warre - 11/02
* Wout en Ward - 12/04
* Louanne - 21/04
* Hannah - 21/05
* Zita - 11/09
* Leonor - 01/10
* Juno - 22/10 (*)
* Natan - 28/10 (**)
(*) Dochter van Kristien van de befaamde BTC-cyclus juni 2006...
(**) Zoon van Michael en Karoline van de befaamde MIMO-bende...
Euhm...hopelijk ben ik niemand vergeten! Negen nieuwkomertjes op een jaar tijd...dat is niet slecht vind ik persoonlijk. :) Opmerkelijk: het 'sterke' geslacht laat van zich horen! Maar liefst zeven meisjes en slechts twee jongens...
Verdorie verdorie, geen foto's van!

Twee van die flinke dames kwamen zaterdag overigens op bezoek! Aangezien Re-animo nu in mijn organisatorische handen gestoken is...komt er niets meer van in huis. Afgelopen weekend stond al maanden geboekt als Re-animo-weekend (cf vorige editie) maar viel in het water door de gebrekkige capaciteiten van de organisator van dienst. Ter compensatie had ik allen dan maar in Gent uitgenodigd. Maar neen hoor, iedereen ging plots op weekend :p of had buikgriep. Gelukkig waren er nog Anke en Ella die respectievelijk met Leonor en Hannah naar Gent afzakten! Verbazingwekkend dat de twee jonge mama's de moeite namen terwijl het voor hen toch het minst evident was!! Bijgevolg kon ik uitgebreid kennismaken met Leonor en Hannah, terwijl de mama's en ik ook hevig de laatste roddels moesten uitwisselen.
Eén van de conclusies: Re-animo V (feesteditie volgend jaar!) zal door een triumviraat aangepakt worden. :) (kwestie van het toch georganiseerd te krijgen)
Verdorie verdorie, geen foto's van!

's Avonds nog even afspraak met Magteld en Delfphine om een hap te gaan eten, maar echt laat werd het niet. Op zondag was het Allerheiligen en traditioneel hutsepot bij mij thuis. De ouders hadden nog wat vrienden uitgenodigd dus het was het kot vol...blij dat ik die drukte kon verlaten om dan zondagavond in mijn zetel te hangen. ;) En de maandag? Die werd voornamelijk gevuld met in mijn bed liggen en niets doen... :p
Verdorie verdorie, geen foto's van! :)

Go Anke, go Anke!

Gisteren was het nog eens zo ver: verkiezingen bij animo! Om de twee jaar mogen we als lid van animo onze keuze maken voor het nationaal bestuur (voorzitter en 8 bestuursleden - mét gender balance!). Deze keer niet de vraag of het mijn laatste bijdrage aan het democratisch proces was, in tegenstelling tot vorige editie. :)

Net als de vorige keer was ik er niet een hele dag bij...de avond ervoor iets te lang op een terras in Brussel blijven hangen en dus vrij lang in bed gelegen (zalig), maar ook het prachtig weer weerhield er mij van om in een donkere zaal te gaan zitten. Liever op een terras...en daarvoor had ik partners-in-crime Evelien en Ilse opgetrommeld. Dat we daarbij een ware calorie-bom gingen binnenspelen bij Häagen-Dazs was niet afgesproken, maar wel een geweldig idee! :p

Uiteindelijk waren we nog mooi op tijd om een pak van de kandidaten hun intentieverklaring te horen verdedigen en vooral om het debat tussen de twee kandidaat-voorzitters te horen. Favoriet Anke Gittenaer haalde het uiteindelijk, en dat maakt mij/ons blij! Die gaat dat goed doen, daar zijn we zeker van!

Bovendien heeft ze een geweldig enthousiast bestuur klaar staan dus het kan niet mankeren dat dit echt een nieuwe start is voor animo...en het is nodig, dat was ook duidelijk doorheen de dag. Niet dat de opkomst zo laag lag maar velen lieten zich nogal kritisch uit over het verleden. Nu ja, het verleden is gepasseerd, de toekomst ligt voor het grijpen!

Op de foto: Ilse die mijn stemformulier met plezier in de bus doet :)

Nog leuker was dat Delphine en Magteld gewoon naar Brussel afzakten om samen met mij een pintje te drinken tijdens de hele animo-happening. Na de bekendmaking van de resultaten gingen we nog vlug een hapje eten en na nog wat pintjes terug huiswaarts...lovely evening!

Nieuwe animostrijd

Zaterdag 26 september is het weer eens zover, dan wordt een nieuw animobestuur gekozen. Om de twee jaar is dat het geval... Moet toegeven dat mijn animo-engagement dezer dagen niet verder meer gaat dan stemmen voor het nieuw bestuur, als oude krokodil is het ook moeilijk om je staande te houden tussen al dat jong geweld. :)

Maar stemmen, dat is en blijft immens belangrijk! Want als je niet gaat stemmen dan heb je achteraf - vind ik - geen reden van klagen over de gang van zaken. :) Na het lezen van de intentieverklaringen (het zijn er een pak) is mijn beslissing gevallen. 1 voorzitter, 4 vrouwelijke kandidaten en 4 mannelijke kandidaten...het zijn een pak namen om te onthouden maar ik hoop het tot dan vol te houden. Mijn keuze werd natuurlijk wel iets gemakkelijker gemaakt doordat ik er een paar persoonlijk ken, en dus hun kwaliteiten ook een beetje kan beoordelen. Kijk alvast uit naar het congres.

Al kan ik wel bedenkingen formuleren bij het gegeven dat stemmen 5€ kost...ok, men krijgt een knabbel om te eten maar het gaat over het principe dat men eigenlijk niet zou moeten betalen om te kunnen stemmen. Toch niet bij de jonge socialisten (dat dat bij de jonge liberalen voorvalt, daar kan een mens nog inkomen)...

Ram Sabam

Het is niet alleen een catchy titel, maar ook een actie die al een tijdje loopt bij animo. Deze zomer is het namelijk de bedoeling om Sabam te rammen, en dat wordt voornamelijk gedaan door ludieke acties op verschillende festivals.

Deze week kwam Sabam nogmaals in het nieuws vanwege de strijd met YouTube, en nu heeft de pers ook de weg naar het animo-initiatief gevonden! Daarbij lijkt het een beetje alsof animo deze week de actie pas van start liet gaan, maar dat is dus helemaal het geval niet.

Wel leuke promo voor "Ram Sabam" natuurlijk! En zeker ook een opsteker voor Bart - de bezieler van het project - en Sam, de nieuwe coördinator van animo (nog maar een goede week bezig en al nieuws genereren ;)). Leuk dat animo nog eens het nieuws haalt, en dan nog met een stevig inhoudelijk standpunt!

Zie de website "Ram Sabam" en teken de petitie!

Op de foto: Bart Wolput op het IUSY-festival deze zomer...schitterend logo ook dat bijzonder veel succes kende naar het schijnt op het festival. :)

Queer Week - Pride to be proud

In dezelfde week van Eurovision vond ook de Gay Pride plaats. Ook in Moskou deden ze overigens een poging tot Pride maar die werd hardhandig uit elkaar geslaan... En dat terwijl op dezelfde dag het holebifestijn van het jaar - Eurovision dus - in de Russische hoofdstad plaatsvond. Ja, meteen weer reden genoeg om aan te tonen dat een Gay Pride nog nodig is.

Want het kan misschien verbazen maar achteraf hoorde ik heel wat argumenten waarom die Pride niet langer zou moeten bestaan. "We hebben hier niets meer om voor te vechten, de rechten zijn binnen", "de pers haalt er toch alleen maar de extreme gevallen uit en dat maakt het allemaal weer zo abnormaal" en "het maakt toch geen verschil". Argumenten die ik allemaal flauw vind: zo is dit het moment om te werken aan die 1/5 en staat het internationale luik ook steeds centraal in de Pride. Het is nog lang niet voor iedereen even gemakkelijk om "uit de kast te komen"...

Buiten het inhoudelijke: het is natuurlijk wel ook een geweldig feestje en ook dit jaar waren Ilse en Anke aan mijn zijde om met de kont te shaken als nooit voorheen. Net als vorig jaar zorgde animo voor de 'american schoolbus' en was het weer volop dansen. Niet te heftig natuurlijk...'s avonds moesten we nog de finale van Eurovision kunnen volgen :) en ook niet te heftig want Ilse bleek met een gebroken teen te zitten. :) Hoe ze het zo lang heeft kunnen volhouden...
Bref, volgend jaar zijn we er zeker weer bij!
De foto's zijn hier rechts maar ook in dit facebookfoto-album te bewonderen.

Stemmen is kiezen

Deze morgen vroeg het bed uit. Ik vraag me nog steeds af welke gek een congres om 09u30 's morgens wil doen beginnen... Bref, het weerhield er toch een massa volk niet van om naar het NTG in Gent af te zakken voor het sp.a-congres dat de programma's voor de Vlaamse en Europese verkiezingen moest goedkeuren.

Nog een geluk dat het in Gent was. Enige andere plek en ik was er nooit geraakt. :) Was nu al maar op het nippertje daar. Gevolg: ik kon helemaal in de nok van het NTG gaan zitten.
Het was een goed congres. Waarbij de noodzaak van socialisten in een regering onderstreept werd (uiteraard), waarbij duidelijk gemaakt werd dat bij deze verkiezingen fundamentele keuzes voorop staan (vandaar "stemmen is kiezen") en waarbij Caroline wou aantonen dat het geen kwestie van 'kunnen' is maar een kwestie van 'willen' (en uiteraard wil sp.a keuzes maken).

De locatie was wel niet altijd even handig (stemmen vanop een balkon is niet evident en een receptie houden op verschillende verdiepingen ook al niet) maar we onthouden vooral dat we klaar zijn voor de campagne. En dat we - Ella, Rik, Jurgen, Leen en ikzelf - na de middag gezellig gingen eten in Faits Divers op de Korenmarkt om vervolgens met het ijsje in de hand op de Graslei te gaan zitten! Lang leve de eerste zonnestralen! Dit moest uiteraard nog afgesloten worden met een terrasje...zalig!

Verder hebben we geleerd dat het animobestuur van 2003-2005 werkelijk visionair was. Wij streden toen al voor een Railrunner en merken nu dat tsjeven het idee in werking brengen (alleen jammer dat het een Vanackere is die met ons idee gaat lopen), wij nodigden Shirin Ebadi al lang uit vooraleer MO* haar ontdekte (bij ons kwam ze echter nooit opdagen...nog steeds een zwarte pagina in de animogeschiedenis :)). Oh ja, blijkbaar ben ik ook een "officieel sp.a-blogger" want mijn naam prijkt op de website...en dat terwijl ik pogingen doe om net niet te veel over politiek bezig te zijn.

Laatste gegeven geeft me meteen inspiratie voor de nieuwe bevraging van de week: staat er te veel politiek op deze blog? :) De vorige enquête - met de vraag welk thema de volgende fotowedstrijd zou moeten zijn - werd afgesloten met 14% die gaat voor een nieuwe portrettenreeks, 28% die een alternatief thema bedacht ('wildlife' en 'temptation' zijn zeker thema's om in het achterhoofd te houden!) en een overdonderende 57% die foto's met eten wil zien. We hebben een nieuw thema!

Tirolerstube Alpenrose

Door omstandigheden was het alweer veel te lang dat Sara, Gert, Sofie en ikzelf afgesproken hadden. 'Door omstandigheden' wil hier zeggen dat de afspraken wel telkens gemaakt werden maar dat daar telkens iets tussen kwam. :) Afgelopen vrijdag lukte het nog eens! Locatie: Tirolerstube Alpenrose... Oh jeetje...

Ik wil nu nog begrijpen dat het niet altijd gemakkelijk is om een leuke plek te vinden, maar een 'Tirolerstube'? Toen Sofie vrijdag overdag nog wist te melden dat ze al helemaal in een jodelbui zat, vreesde ik alvast het ergste. :) Long story short: de Tirolerstube was écht een Tirolerstube - met het personeel in de passende outfit! - maar het was ook heel erg lekker. Voor mezelve was het een Bauerspiese met Alpenrosesaus...en dat is het meest Oostenrijks dat ik dit jaar zal doen. ;)

Het bijkletsen was heel fijn en de afspraak voor de volgende date is gemaakt (of dat dan weer doorgaat is weer iets anders ;))! Op de foto: Sofie en Gert genieten van hun ijsje...

Door op vrijdagavond niet in mijn zetel te hangen miste ik dus ook alle journaals waarin Bram een vraag stelde aan Hillary Clinton (bij haar bezoek aan het Europees Parlement). Gelukkig is er nog het internet :), check it out!

Duck vs Caravan

Vorig weekend was er het nieuwjaarsfeestje van animo - in jongerentaal heet zoiets "Take off 09". :) Een feestje dat ik normaal gezien niet echt mis, maar deze keer kon ik er niet bij zijn wegens in Lyon (daarover later meer).

Het geheel werd in gang geschoten met oa een stemming over de nieuwe huisstijl. Als oud-bestuurslid weet ik dat het altijd leuk is om iets te doen met de huisstijl, wij hebben die ook eens aangepast. :) Maar nu werd blijkbaar drastisch ingegrepen: de animo-eend - hier rechts nog te bewonderen - werd afgeschaft.

Dat vind ik jammer. Ja, een 'eend' heeft niet echt iets politiek en kan als 'te licht en luchtig' omschreven worden. Maar ik weet ook nog heel goed hoe de eend ons altijd differentieerde van de andere politieke jongerenbewegingen. Het was iets waarmee je niet-geïnteresseerde jongeren toch bij jouw stand kon krijgen, een lokmiddeltje als het ware om het politieke verhaal verkocht te krijgen. Om het helemaal serieus te maken: de eend was een niet te kloppen marketinginstrument.

Het mocht niet zijn, al verbaast het mij niet dat de eend sneuvelde (het gerucht van de afschaffing werd al gelanceerd op de verkiezing van het huidig nationaal bestuur). Sommigen vinden blijkbaar dat het niet past bij het 'serieux' van een politieke jongerenbeweging. Goed onderbouwde standpunten zijn niet in contradictie met 'jong' en 'hip'. Maar daar gaat het ook helemaal niet over...ook met een eend kan je nog steeds goed onderbouwde standpunten hebben. Wie het verkoopsargument van de eend niet ziet heeft ze nog nooit gebruikt of moet dringend eens wat scholen bezoeken met een politiek programma.

Wat mij het meeste stoort is dat op dezelfde avond de plannen voor de toekomst uit de doeken gedaan werden en dat in die plannen iets als een 'animocaravan' centraal staat. Daarmee gaan de 'jonge socialisten' de boer op. Begrijp me niet verkeerd, vind het een geweldig idee die caravan. Maar is een caravan dan zo politiek? Straalt die zoveel goed onderbouwde socialistische standpunten uit? Zou je eigenlijk niet kunnen stellen dat een caravan al even 'licht' en 'luchtig' is als een eend (met dit verschil dat je nog iets kan doen met een caravan, zoals rondrijden)?

Dezelfde mensen die wild enthousiast zijn over een caravan gooiden een kwartier eerder hun beste marketinginstrument in de vuilnisbak... Begrijpe wie begrijpe kan...

Och, bedenkingen van een oude krokodil (toch in animotermen)...verder "niet prioritair te behandelen wegens niet relevant". :)

De paus, blote borsten en Australia

Bijna twee weken geleden dat hier nog een stukje geschreven werd op de blog...en meteen wordt duidelijk aan de titel dat er dan ook veel te vertellen valt. Ik zie anders niet hoe de paus en blote borsten samen een blogstukje zouden vormen. :)

Nadat ik eerst een weekend Parijs aan mij moest laten voorbij gaan en mij daarna ook nog een volledige week en een half naar het werk sleurde was het eindelijk tijd voor vakantie. En tijdens dat sleuren naar het werk en het genieten van die eerste vakantiedagen was er blijkbaar geen tijd om de blog aan te vullen. En dat wreekt zich na een tijdje...want er is zoveel te vertellen. En dan schrijf je dat op een papiertje, dat langzaam maar zeker gevuld geraakt met onderwerpen waar je iets over kwijt wil. Dat papiertje wordt dan later weer nutteloos als de actualiteit je inhaalt, of krijgt het een volledig nieuwe wending (zal je merken aan de berichten die nog komen :)).

Bref, we zijn er nog eens geraakt en laat ons dus vooral meteen van wal steken. Het belangrijke nieuws van de dag: de paus heeft nog eens een aankondiging gedaan. Dat hij - en die hele Katholieke Kerk met hem - het niet zo hoog op heeft met 'de andersgeaarde minderheid' (wow, wat een cool woord), dat wisten we al langer. Maar stellen dat het regenwoud redden even belangrijk is als het bestrijden van homosexueel gedrag?! Jongens toch...was er even door in shock... Even later hoorde ik van iemand dat je het allemaal in zijn context moet zien... Que?! Welke context? Wat dan weer een discussie teweeg bracht over religies in het algemeen... Een mens zou van minder moe worden. :) Ter compensatie ging ik maar meteen op zoek naar blote borsten (ik durf wedden dat er meer op deze link zal geklikt worden dan op die van de paus :)). Hoeft het te verbazen dat er op het alomtegenwoordige facebook al een groep bestaat met de naam "1 million people to change the Vatican grotesque approach to homosexuality"?

Gelukkig viel er ook heel wat vreugde te rapen de afgelopen twee weken. Dat 'sleuren naar het werk' werd namelijk een stuk lichter met heel leuke avondafspraken. Op maandag was er het verrassingsetentje voor Ilse van het animosecretariaat. Zij verlaat animo en om haar te bedanken voor de jarenlange inzet werden enkele van de mensen die het meest met haar hebben samengewerkt aan tafel verwacht van Kasbah in Brussel. De foto's waren reeds op facebook - again :) - te bezichtigen.
En op woensdag hadden we afspraak met het team om het jaar op gepaste wijze te eindigen. Jammer genoeg kon Betty er niet bij zijn wegens ziekte...maar gelukkig was ex-collega Bart er wel nog bij! :) Ook hier zijn de foto's reeds gepubliceerd...
Met op woensdag niet vrij te zijn miste ik wel het afscheid van Nathalie die ondertussen terug in Jeruzalem zit. Gelukkig hadden we de week ervoor nog samen naar de voorlaatste aflevering van "Topmodel" kunnen zien... ;)
De week werd afgesloten met de deelname aan de hier eerder aangekondigde quiz van animo, in het teken van Music for Life. Het team "De Blauwe Banaan" - niet mijn keuze! :) - werd eervol vierde (op tien teams?) en we mogen eerlijk zeggen dat we dat heel erg goed gedaan hebben. De activiteiten van animo(Stu)Gent brachten uiteindelijk iets meer dan 1.000€ op en dat mocht Petrus samen met schepen Bruno Matthys en sp.a-voorzitter Caroline Gennez gaan overhandigen op zaterdag, het filmpje van die overhandiging kan je hier zien. Ondanks de eerdere belofte dat het niet koud ging zijn in de tent, was het dat wel en dus waren we een beetje verkleumd maar zijn we toch nog richting Zuid getrokken om Music for Life live aan het werk te zien.

Natuurlijk werd kerstavond thuis gevierd en nu het voor toch wel de volle tien dagen vakantie is wordt er voornamelijk veel geslapen, in de zetel gehangen en...toch naar de cinema gegaan. Australia, dat hoog op mijn verlanglijstje stond, ondertussen gezien en dat was megafantastischschitterend. Al begrijp ik wel de commentaar/kritiek dat op een bepaald punt in de film het lijkt alsof ie op z'n einde loopt, en dan volgt er nog een volledig stuk. Maar zolang je weet dat de 'jappen' nog moeten aanvallen is er geen probleem. :) Ben dus nog meer dan ooit fan van Baz Luhrmann, die ook het verhaal schreef en nu blijkbaar een film gaat maken over de economische en financiële crisis, en Nicole Kidman, die met deze film haar laatste filmrol zou spelen. En dat Hugh Jackman verkozen werd tot 'sexiest man alive' dit jaar hoeft ook niet te verbazen... :)

Music for Life in Gent

Het is al een tijdje bekend: het Glazen Huis van de StuBru-actie Music for Life zal dit jaar niet in Leuven staan maar komt naar Gent! Woehoe! Daar gaan we zeker eens heen...

Maar je kan het al raden: de activiteiten springen hier als paddestoelen uit de grond, allemaal voor het goede doel. Die van animo(stu)Gent, daar kan ik natuurlijk niet op ontbreken. :) U komt toch ook? (zeker na het lezen van onderstaande wervende tekst :))

Quiz je rijk! (aan goed gevoel)
Animo Gent organiseert op vrijdag 19 december om 20h de grote Music For Life quiz!
Je bent exponent van de bomenknuffelende wokgeneratie, houdt van roedels, droedels, Zweedse raadsel en risotto? Welgekomen op onze quiz! Je bent een sociaal dier, staat thuis gekend als ‘die vreemde die hier af en toe logeert’, gaat waar er pintjes zijn en staat waar uw maten u heen trekken? Vreest geen quiz en schuif aan, onze knappe barvrouwen brengen u het abc van de hedendaagse politieke geschiedenis met plezier bij telken male u uw team van het nodige gerstenat komt voorzien. Zelfverklaarde ongekroonde koningen der nutteloze kennis: verenigt u! Kruip uit uw hol, kom vanonder uw stoepsteen, trek die gordijnen (eindelijk nog eens) open en daag elkaar uit. Met roem en eer (en misschien wel meer!) zult gij terug de zwarte nacht in lopen. Of de helverlichte kerstmarkt tegenkomen, het hangt er maar van af welke richting ge neemt. Kortom, voor elk wat wils op onze quiz!
Of kun je niet tegen je verlies? Jij bent er zo eentje die stiekem drie ongeoorloofde hulplijnen inschakelt om toch maar niet af te gaan? Kom en probeer maar, onze jury heeft de ervaring van een overjaarse studiemeester, innoveert zélf in de wondere wereld van digitale spiekerijen, ruikt uw angstzweet mijlenver en heeft ogen op zijn gat!
Iedereen is welkom op onze quiz! Trommel allemaal je vrienden op en prop ze in groepjes van maximum vier personen. Het inschrijvingsgeld bedraagt 10 euro en omdat wij jullie allemaal zo geweldig vinden krijgen jullie er van ons een gratis pintje of frisdrank bovenop!
Alle opbrengsten gaan naar de Music For Life actie van Studio Brussel! Inschrijven gaat via animogent@live.com
Praktisch: Bisdomplein (nabij Sint Baafs, zie kaartje) om 20h. Het grote tentenkamp! Of volg gewoon de gids in dit filmpje:

Voor kleine Piet

Animo schreef een open brief aan de moederpartij...je kan moeilijk zeggen dat ze geen gelijk hebben! Reageren of signeren, doe het nu.

Vertrokken

Vertrokken zijn we op dit moment nog niet, maar binnen een goed uur zijn we op weg richting de luchthaven. Het weekje vakantie in Kreta zit er op en het was fantastisch!

Kan ook niet anders met zon, zee en mijn kakelende 'harem'. :) Buiten het klein verzuipincident zijn we dit jaar geen grote stoten tegengekomen en dat is goed zo. Terwijl enkele van mijn dames van de laatste zonnestralen genieten - en uitvoerig Het Laatste Nieuws doornemen - en andere dames bij de kapper zitten voor een Griekse krul in hun haar, smijt ik mezelf voor een laatste keer in het internetcafe. Verrassing alom in mijn mailbox overigens: Petrus - van de befaamde BTC-bende - is deze week verkozen tot voorzitter van animo Gent! Proficiat!

Morgen weer helemaal in het land...hopelijk samen met wat foto's van de reis hier op de blog!

Komkommer

Lang geleden dat ik nog eens een krant kocht maar aangezien ik vandaag een tijd het openbaar vervoer zou gebruiken wegens een werkbezoek aan Zoersel... En zie, animo staat in de krant!

Margriet Hermans volgt Bert Anciaux en RTBF-journalist Christophe Deborsu op op de erelijst van de komkommerprijs, die jaarlijks wordt uitgereikt door Jong N-VA. De prijs beloont "de grootste flauwekul die er in de zomermaanden op politiek vlak te rapen viel". Met haar voorstel om snoepwinkels en fastfoodrestaurants in de buurt van scholen te verbieden, wint Margriet volgens de N-VA'ers met straatlengten voorsprong. "Voor het eerst werden er twee kandidaten gediskwalificeerd", luidt het nog. "Het gaat om animo met de actie voor het vrouwelijke orgasme en Vincent Van Quickenborne met het voorstel om betaallijnen, veelal sekslijnen, langer toegankelijk te maken tegen hetzelfde tarief. De jury vond de associatie tussen orgasmen, sekslijnen en komkommers net iets te onwelvoeglijk." (De Morgen - 02/09/2008)

Grappig ja...maar volgend jaar kunnen ze de prijs misschien aan zichzelf geven want op zich vind ik dat dan weer flauwekul. :) Of als ze echt willen volharden in de boosheid: geef het meteen aan N-VA...als je de grootste flauwekul zoekt, moet je in hun geval niet te ver kijken.

A l'aise, ma fraise!

Ondanks de system failure afgelopen weekend toch niet binnen te houden:

• Vrijdagavond eten met Sofie in de Gekroonde Hoofden...met allerlei analyses en een preek dat ik niet voldoende op mijn gezondheid let. ;)
• Zaterdagnamiddag de shopping/soldendrukte getrotseerd en zelf ook met wat materiaal naar huis gekomen. :)
• Zaterdagavond paling gaan eten met de ouders (en vrienden van de ouders) in Overmere...samen met een preek dat ik niet voldoende op mijn gezondheid let. :)
• Zondagnamiddag verjaardagsfeestje Anke in Brussel (fijn fijn!).
• Zondagavond eten met Magteld, John, Fre, Wouter, Mare en Christine om te zien hoe bruin Magteld wel niet was na terugkomst uit Corfu.

Dat er van al deze activiteiten geen foto's zijn, zegt al veel over mijn toestand. :) Maar toch blij dat ik niet heel het weekend binnen zat want vandaag te lezen in de Druivelaar:

"Als het op Sint-Godelieve regent, vult zij haar putje voor veertig dagen."

Vandaag was het Sint-Godelieve...dat belooft voor deze zomer...

Amai, mijn voeten

Mijn lichaam functioneert niet meer naar behoren. Nood aan vakantie of te veel avondvergaderingen? Of te zware weekends? :) Wie zal het zeggen...

Feit is dat mijn voeten al een paar weken last hebben van de warmte en de ruimte tussen mijn tenen dus helemaal 'verhit' is. Met hevige jeukaanvallen tot gevolg... Een normaal mens stapt naar de apotheek en vraagt een middeltje. Mijn apotheek is hier net om de hoek - ik moet er zowaar iedere dag passeren - maar denk je dat ik al binnengesprongen ben? :s Tot overmaat van ramp staat het ooglid van mijn linkeroog dik...precies of ik slaag gekregen heb en ik denk niet dat dat het geval is. :) Morgen dus heel dringend eens binnenspringen bij die apotheek... (ja Tineke, ook voor Micropur en hoogtepillekes voor in augustus moet ik dringend gaan :))

Over voeten gesproken: die van Bert, Anke, Bart en Evelien zullen eind augustus ook serieus afzien. Ze doen dan namelijk mee met de Oxfam Trailwalker: in 30 uur 100km door de Hoge Venen marcheren. Waarom zou een mens zo gek zijn? Omdat het voor het goede doel is natuurlijk. Animo is team 109 en je kan hen alvast steunen door hier te klikken! Als je liever de meer wervende tekst van Evelien leest, die vind je hier. :) Succes aan het animo-team!

En terwijl we toch bezig zijn over het goede doel: Nelson Mandela wordt op 18 juli 90 jaar, meteen voor Linx+ een goede reden om de aandacht nog eens op Zuid-Afrika te vestigen via het sturen van verjaardagskaarten naar het levend monument van de anti-apartheidsstrijd. En via Zuid-Afrika kom ik ook op deze oproep: de verkiezingen in Zimbabwe waren een regelrechte schande en dus kunnen we maar beter de druk opvoeren. Door de petitie van Avaaz te ondertekenen, met een oproep aan president Mbeki van Zuid-Afrika om vrede te brengen in de regio.

Of hoe we van een blog over voeten in Zimbabwe belanden...

Organisatietalent?

Ze laten mij dan eens iets organiseren...slaag ik er in om - bij twee verschillende gevallen - verkeerde data vast te leggen. :)

1/ Zo wou ik met de BTC-bende naar het Matongé-feest in Brussel trekken. Volgens mijn logica zou dat in het weekend van 28 juni moeten zijn (laatste weekend van juni?) en wegens nergens op het net te vinden nam ik deze datum gewoon over.
Blijkt het nu dus in het weekend van 21 juni te zijn... :s

2/ Nadat Evelien de laatste drie roemruchtige Re-animo-weekends organiseerde neem ik dit graag van haar over. Richting Zeeland! Mijn eerste suggestie: het eerste weekend van juni! Reactie: Europese verkiezingen (en de Vlaamse waarschijnlijk en als Yves het zo lang uithoudt ook de federale :))! Tja, met al die politici afspreken als het verkiezingen zijn is geen goed idee...

Bon, gewoon om te zeggen dat ik dus geen organisatietalent ben blijkbaar. :)