Lang leve de staking!

De afgelopen 24u precies nogal wat energie gestoken in het verdedigen van de vakbonden. Ja, ik steun de treinstaking. En ja, ik heb daar nochtans last van want moest ook sleuren met documenten om thuis te kunnen werken. Waarom u best ook voor de staking was? Lees het hier.

Veel gehoord: waarom geen alternatieve acties? Gratis rijden en dergelijke... Blijkbaar kan dat niet. Waarom geen minimale dienstverlening? Dat is zelfs voor mij te liberaal (of te moeilijk? Ge staakt, of ge staakt niet hé zeg...alles daartussen is veel te verwarrend voor mij). Waarom moet de pendelaar de dupe zijn? Omdat zo het management gestraft wordt, tiens.
Frustrerend vind ik dat iedereen met gedachten afkomt alsof ze daar bij de vakbond nog niet over nagedacht hadden. Alsof het bij de vakbond is van "Wat? We krijgen ons goesting niet? Dan leggen we de boel plat!"... Daar zitten ook wel mensen met verstand en die zullen ook niet kiezen voor een staking als het niet echt noodzakelijk is. Dat is toch wat ik geloof. :)

Ook veel mensen gehoord die best wel blij waren met hun dagje thuiswerk. Dat gaat toch altijd een stuk efficiënter (je wordt niet gestoord bijv)! Ook ik had een dagje thuiswerk. Ja, mensen die de keuze voor thuiswerk niet hadden en verplicht een dag verlof moesten gebruiken: dat vind ik ook erg. Maar volgens wat ik hoor valt dit onder overmacht...en moet men dus geen dag verlof pakken? Bref, ik heb flink kunnen werken...dus dank aan de stakers!
Hopelijk halen ze hun slag thuis en worden ze gehoord...

Gepensioneerd

Sluitstuk van mijn blogbijdrages van vandaag (ben precies weer goed bezig, maar had wel wat in te halen natuurlijk): het pensioenfeest van mijn pa. Die is al sinds dit voorjaar met pensioen en net na mijn terugkeer uit Wales en Stockholm was het feest op zondag. Wat begon als een gezellig etentje eindigde in... Ik zou niet weten waar het eindigde want ik vertrok - wijselijk - om 17u00 maar dat het met nog meer drank eindigde dan dat het begon zal wel een understatement zijn.

Mijn ouders hadden afspraak met een pak vrienden in restaurant "Dennebos" in Eeklo. Eigenlijk was die plek volledig afgehuurd voor de lunch. De uitbater had - ook al wijselijk genoeg - geen reservaties aangenomen voor de avond...ik vermoed dat de reputatie van mijn ouders en vrienden daar voor iets zal tussen zitten. Als ik de berichtgeving moet geloven - de bronnen weten het vaak zelf niet meer - dan was het rond 19u00 dat de laatsten het pand verlieten. Uiteraard om het feestje nog wat verder te zetten in het centrum van Eeklo. :)

Maar het begon dus allemaal mooi rustig om 12u00 met een glaasje bubbels, veel cadeautjes en zowaar een speech van mijn pa. Die wist te melden dat hij heel blij is dat ie met pensioen is. Tussen voorgerecht en hoofdgerecht had de clan-Cobert (familie van mijn ma) de sketch "Het leven zoals het is: op pensioen" klaar, tot algemene hilariteit. Ik vermoed dat mijn pa zijn 'schieten op de staande wip' niet meteen zal opgeven voor het "Z.A.T. (Zeer Aangenaam Toch) Vissen"...al scoorde hij op het laatste toch stukken beter. Na het hoofdgerecht haalde Erik de accordeon boven en veel had die gekke bende niet nodig om zich in de dans te smijten. Ergens tussendoor werd nog een dessert opgepeuzeld, werd een alcoholtest afgenomen en werd er ook nog hevig 'Spaans gedanst'...maar omdat beelden zoveel meer zeggen dan woorden: bekijk hier de foto's van die namiddag (gelukkig maar een stuk van de namiddag, een platte batterij voorkwam dat ik nog meer compromitterend materiaal kon verzamelen) en hieronder ook nog drie filmpjes...

...to Stockholm

Na de tussenstop in Amsterdam en nog een beetje met het hoofd in Wales kwam ik op maandag 19/10 dan aan in Stockholm. Dat was welgeteld drie dagen te vroeg voor de European Development Days. Fine by me, neem ik toch gewoon wat vakantie!

Blij dat ik daar eigenlijk wat te vroeg was...want tijdens de dagen van de conferentie zelf zie je niets van Stockholm (congreshal lag buiten Stockholm). Dus genoot ik op dinsdag en (gedeeltelijk) woensdag des te meer van mijn kennismaking met de Zweedse hoofdstad. En hoe kan dat beter dan aan de hand van de Millenniummap? :)

Want uiteraard speelt de toeristische dienst in op het succes van Stieg Larssons Millenniumtrilogie, zoals ik al dacht. Na mijn Millenniumobsessie moest ik Stockholm gewoon leren kennen aan de hand van Mikael en Lisbeth. En het werd mij gegund: ijskoud maar droog en dus het perfecte wandelweer. De kaart zelf gaf enkele plaatsen aan die in de trilogie voorkomen...niet altijd de meest relevante en er zijn er ook een heel pak die je mist, maar zo eens voor het gebouw staan waar de hoofdpersonages zogezegd wonen is wel fijn. Bovendien bracht het mij zowat overal in Stockholm.

Verder uiteraard de trekpleisters gezien en een (kleine) poging gedaan om Zweeds te verstaan. Volgens mijn Zweedse collega Fredrik - waar ik een vergadering mee had op woensdag - is Zweeds een combinatie van Engels en Nederlands...waar ie dat gehoord heeft, ik heb echt geen flauw idee maar het klopt van geen kanten! Compleet onverstaanbaar...

De woensdag werd dus al half gevuld met twee vergaderingen en mijn registratie op EDD...en op donderdag en vrijdag waren het de European Development Days, die ik samen met Jenny van Wales te lijf ging. Veel te veel debatten en workshops gevolgd, iedere stand van de Development Village onderzocht op relevantie voor het eigen werkterrein (en met te veel materiaal naar huis gekomen), mijn Franstalige kwelduivel Jean-Louis Testud van EDD 2008 eens kwaad bekeken, een MAP (Master Attack Plan) bedacht om Karel De Gucht te spreken (en daar in geslaagd!), op de foto gegaan met Barroso (grapje),... Volgend jaar zijn de EDD in Brussel en normaal gezien blijven die openstaan voor het grote publiek! Kan iedereen meteen eens zien wat voor interessante job ik heb. ;)

Foto's van Stockholm kan je hier bekijken.

Foto's van EDD zijn hier te bewonderen.

From Wales...

Overmorgen is het ondertussen al drie weken (!) geleden dat ik op punt stond te vertrekken richting Wales. Meteen één van de redenen van de windstilte op deze blog...

Op 13 oktober had ik nog een vorming af te werken en daarna was het een race tegen de tijd om alles rond te krijgen vooraleer ik op 16 oktober mocht vertrekken. Een 'gecombineerde' uitstap: ik was gevraagd als spreker op de conferentie "Under the Baobab Tree" in Llandrindod Wells (Wales) en werd verondersteld VVSG te vertegenwoordigen op de European Development Days in Stockholm (na de geslaagde aanwezigheid vorig jaar). Allemaal in dezelfde periode dus alles ook maar in combinatie: met een vlucht op vrijdag van Brussel naar Cardiff (via Amsterdam), op maandag 19/10 een vlucht van Cardiff naar Stockholm (via Amsterdam) en op zaterdag 24/10 een vlucht van Stockholm naar Brussel (via - ja, u raadt het al - Amsterdam). Zes keer opstijgen en landen: het geeft de indruk dat je een wereldreis aan het maken bent. :)

Maar Wales dus. Op vrijdag toegekomen en na het dumpen van mijn valies bij het Oxfam-hoofdkwartier (partner in het organiseren van de conferentie op zaterdag) had ik wat tijd om Cardiff wat te leren kennen. Het is te zeggen: ik had eigenlijk net genoeg tijd om Cardiff Castle in zijn volledigheid te bewonderen. Als ik de dames van Oxfam mag geloven is dat ook het enige dat te bezichtigen valt. :) Maar was fijn en voor die paar uur leek het alsof ik vakantie had.

's Avonds nog kunnen meerijden naar Llandrindod Wells waar ik geweldig gelogeerd werd bij de organisatoren en andere 'key-note speakers' (zoals dat mooi noemt in het Engels). Gevolg: veel geklets over het werk (*zucht*) tot een stuk in de avond/nacht.

De conferentie zelf op zaterdag was een succes met hoge opkomst en vooral veel activiteit. Kennismaking met Susan (my counterpart in the UK, or sort of), een conceptdiscussie met John over 'umbrella's of umbrella's' (dat uitleggen zou me echt te ver brengen), een workshop leiden - of was het lijden? - over Europese netwerking, lunchen met Noren en Namibiërs, kletsen en keuvelen met Jenny en Jane, gelijkenissen zien tussen het werk in Vlaanderen en in Wales, veel visitekaartjes uitdelen en informatie beloven (moet ik nog allemaal doen!),...

Baseline: de Gold Star Communities in Wales - en organisatoren van de conferentie - doen eigenlijk hetzelfde van wat het vierde pijlersteunpunt hier in Vlaanderen probeert te doen, mijn bijdrage bestond er voornamelijk in die link met de lokale besturen te zien en de meerwaarde van een Europees netwerk te bepleiten. Veel te interessant eigenlijk...wat betekent dat ik hier nog de nodige opvolging moet aan geven. Maar ook dat ik hier zelf weer materiaal uit haal voor de eigen werking.

Bref, een vermoeiende dag die gelukkig gecompenseerd werd op zondag met wat langer slapen en vooral een wandeling met Craig, John en Fabs (de hond :)) in het prachtige Wales. Een rit terug met de auto behoorde niet tot de mogelijkheden...maar heel erg is dat niet als je in een gezellig treintje mag zitten dat door het landschap sukkelt. Via Swansea na 4 uur - en voor maar £15,80! - terug in Cardiff...inchecken in het Hilton (yes, I know...beetje decadent maar het was een koopje) en de volgende morgen stond ik fris en gezwind helemaal klaar om richting Stockholm te vertrekken.

Foto's van de trip naar Wales kan je hier bekijken!

Het wonder is geschied

Meer moet je dezer dagen eigenlijk niet zeggen om te weten of iemand "De Helaasheid der Dingen" al gezien heeft of niet. Mijn vorige berichtgeving was fout :), op maandagavond deed ik niet een hele dag niets maar ging ik wel met Tineke richting Kinepolis om deze hype mee te maken...

Hype is het zeker, om 18u00 zat de zaal al bijna vol en belandden wij op rij 8. Geeft mij alvast de indruk dat heel veel mensen deze film willen zien...of dat heel veel mensen een tijd geleden een Humo kochten. :)

Het is een hele sterke film, ontroerend en shockerend. Voor wie hem nog niet zag, zeker de moeite waard om langs te gaan. Maar het is ook een grote hype: een Oscar zie ik deze film nog niet halen. De kracht zit hem vooral in het shock-effect...en daar kan je voor of tegen zijn maar het maakt een film daarom nog niet beter, hij blijft gewoon langer nazinderen.

Eentje dat blijft kleven dus...en om die reden alleen al een 3,5 op 5! En uiteraard duim ik dat ie toch die Oscar binnenhaalt ;)

One year ago...

...zat ik in New York, en was ik daar om de overwinning van Barack Obama mee te maken. Nog steeds kippevel als ik de filmpjes en foto's terugzie...

Ondertussen is hij tien maanden bezig en komt de kritiek: "waar is die beloofde 'change'?". Veel te vroeg natuurlijk, daarin volg ik de VS-ambassadeur in België. En de analyse van Björn Soenens... I still believe, met andere woorden.

En jullie? Zie de bevraging van deze week! Ontroerend overigens hoe jullie de vorige bevraging - hoe erg is het dat deze blog geen updates heeft? - afsloten met 62% die antwoordde dat hun leven twee weken had stilgestaan. :) 25% hoopt op een revival (mee bezig!) en 12% vond het vooral jammer om mij niet meer te kunnen uitlachen (dank daarvoor ;)).

Zonder foto's

Met het verlies van de Coolio had ik weer een geweldig excuus om - ondanks eerdere beloftes - mijn blog wat links te laten liggen. Iets 'links' laten liggen is altijd beter dan iets 'rechts' laten liggen...maar toch. Een update van de voorbije week.

De dag volgend op mijn 'dag van extremen' was alvast veel minder extreem. En maar goed ook. Dag afgesloten met een bezoek aan het huisje van Bram. Eindelijk ;) zou een mens zo zeggen want hij woont daar al een tijdje. Heel gezellig huisje in onovertroffen 'Bram-stijl', zijnde de kapotte stoel die al op het appartement stond toen wij samenwoonden stond daar ook...nog steeds kapot te wezen. Ter info: ik ben ondertussen al drie jaar weg uit Brussel. :p
Verdorie verdorie, geen foto's van!

Vrijdagavond was het dan absoluut hoogdringend tijd om nog eens een bezoekje te brengen aan de lieverdjes Oscar, Marie en Warre. De mama en papa hadden n/p opgevorderd om te babysitten want Karel wou eigenlijk ook eens graag ribbekes gaan eten met Sofie (een voorrecht dat mij anders toekomt). N/p had weer eens veel te veel cadeautjes mee (uit Wales en Stockholm) en Oscar was zo in de war van al die cadeautjes dat hij bijna vergat het laatste cadeautje uit te pakken. De draak (uit Wales) voor Warre was een enorm succes...vooral om op te knabbelen.
Verdorie verdorie geen foto's van!

Over kindjes gesproken: die van mij leven nog alle zeven! U mag gerust die heiligverklaring beginnen indienen! En zoals dat hoort met beesten: je raakt daar veel te vlug aan gehecht. Bijgevolg sta ik 's morgens te babbelen tegen de visjes...en moet ik dan al eens lopen om mijn trein nog te halen. Wat uiteraard nooit gebeurt anders :)
Moet er overigens over nadenken om een soort van lijst bij te houden zoals Lien dat doet. Babyboom niet te doen, bijna niet meer bij te houden dit jaar! Een poging tot oplijsting:
* Lunya - 09/02
* Marie en Warre - 11/02
* Wout en Ward - 12/04
* Louanne - 21/04
* Hannah - 21/05
* Zita - 11/09
* Leonor - 01/10
* Juno - 22/10 (*)
* Natan - 28/10 (**)
(*) Dochter van Kristien van de befaamde BTC-cyclus juni 2006...
(**) Zoon van Michael en Karoline van de befaamde MIMO-bende...
Euhm...hopelijk ben ik niemand vergeten! Negen nieuwkomertjes op een jaar tijd...dat is niet slecht vind ik persoonlijk. :) Opmerkelijk: het 'sterke' geslacht laat van zich horen! Maar liefst zeven meisjes en slechts twee jongens...
Verdorie verdorie, geen foto's van!

Twee van die flinke dames kwamen zaterdag overigens op bezoek! Aangezien Re-animo nu in mijn organisatorische handen gestoken is...komt er niets meer van in huis. Afgelopen weekend stond al maanden geboekt als Re-animo-weekend (cf vorige editie) maar viel in het water door de gebrekkige capaciteiten van de organisator van dienst. Ter compensatie had ik allen dan maar in Gent uitgenodigd. Maar neen hoor, iedereen ging plots op weekend :p of had buikgriep. Gelukkig waren er nog Anke en Ella die respectievelijk met Leonor en Hannah naar Gent afzakten! Verbazingwekkend dat de twee jonge mama's de moeite namen terwijl het voor hen toch het minst evident was!! Bijgevolg kon ik uitgebreid kennismaken met Leonor en Hannah, terwijl de mama's en ik ook hevig de laatste roddels moesten uitwisselen.
Eén van de conclusies: Re-animo V (feesteditie volgend jaar!) zal door een triumviraat aangepakt worden. :) (kwestie van het toch georganiseerd te krijgen)
Verdorie verdorie, geen foto's van!

's Avonds nog even afspraak met Magteld en Delfphine om een hap te gaan eten, maar echt laat werd het niet. Op zondag was het Allerheiligen en traditioneel hutsepot bij mij thuis. De ouders hadden nog wat vrienden uitgenodigd dus het was het kot vol...blij dat ik die drukte kon verlaten om dan zondagavond in mijn zetel te hangen. ;) En de maandag? Die werd voornamelijk gevuld met in mijn bed liggen en niets doen... :p
Verdorie verdorie, geen foto's van! :)