't Is gebeurd

"'t Is gebeurd"...wereldberoemd in Vlaanderen ondertussen. Deze week het einde van een nieuw seizoen 'De Slimste Mens'. En Linda heeft gewonnen!

Ondanks het feit dat ik veel afleveringen gezien heb, donderdag toch de finale gemist. :( Avondvergaderingen...nergens goed voor. ;) Maar toch heel blij dat Linda De Win gewonnen heeft! Ja, net omdat ze zoveel rotzooi over haar heen gekregen heeft...
Het is en blijft natuurlijk wel grappig die quiz, kijk al uit naar het volgend seizoen! Met evenveel grappige momenten als dit jaar. De Standaard bracht een lijstje van grappigste momenten, hieronder een compilatie (voor mij blijven de beste momenten: Urbanus en Frank Focketyn die de boel afbreken en Youp van 't Hek die Peter Vandermeersch even zit af te snauwen :)).



Nog spraakmakende televisie deze week: "In Godsnaam" van Annemie Struyf. Twee jaar geleden was ik al onder de indruk van de reeks die toen uitgezonden werd, "Ladies first". Vaak noemde ik de stijl van Annemie dan lullig, om dan later aan te passen in 'naïef'. Dat is ze nog steeds in deze nieuwe serie over godsdienst...ik vind het grappig hoe verwonderd ze nog kan zijn. Wat haar meteen in staat stelt om diepgaander vragen te stellen. Straf.
Meteen na de uitzending had ik heel sterk het gevoel dat het nogal met een vooringenomenheid in mekaar gestoken was. Ook de kritiek die ze eerst kreeg: is dit een objectief beeld van de islam? Of wou Annemie Struyf gewoon aantonen dat jonge meisjes verblind door liefde in de val van die godsdienst lopen?

De discussie bleef niet uit deze week. Er werd zelfs gesproken over een schijnhuwelijk van de twee hoofdpersonages...het antwoord van Struyf zelf vond ik dan wel weer razend goed (en ik kan me daar alleen maar bij aansluiten).
Maar het is duidelijk dat er nog veel water naar de zee moet stromen vooraleer we hier - en elders - met verschillende godsdiensten in harmonie zullen leven. Zelf ontgaat het me allemaal een beetje, de steriele discussie van godsdiensten en wie nu gelijk heeft (godsdienst is en blijft nu eenmaal 'opium voor het volk' ;)). Maar ik ga wel naar de volgende aflevering kijken van "In Godsnaam"...

De overwinning van Linda De Win zet me overigens aan tot de bevraging van de week: terechte winnaar? Of liever iemand anders gezien? :) De vorige bevraging - geeft u voor Haïti? - werd afgesloten met 25% die niets geeft, 25% die 30€ geeft en 50% die zelfs meer dan 30€ over heeft. Mooi zo (buiten die 25% die niets geeft natuurlijk! De schande!)!

Crash

Af en toe gebeurt het wel eens...een crash van jewelste. Mijn laatste 'system failure' dateert volgens mijn blog van anderhalf jaar geleden. Dringend tijd voor een nieuwe dus!

Na de verplichte rust en 'radiosilence' deed ik het nochtans rustig aan. Ok, op dinsdag gaan eten maar dat is nu ook niet echt tot een stuk in de nacht... Donderdagavond verliep alles nog goed en was ik zelfs in staat om een geplande avondvergadering bij te wonen. De volgende dag was het echter de wereld op z'n kop. Niet gaan werken en de rest van het weekend eigenlijk hoofdzakelijk in bed doorgebracht.

Gelukkig stond er niet te veel op het programma dit weekend, al had ik wel beloofd bij mijn geliefd petekind langs te gaan. Dat is er dus niet van gekomen. :( Na een weekend slaap nu wel weer in staat om te gaan werken morgen...of dat hoop ik toch. :)

"Aangenaaide" broer

"Iemand een oor aannaaien" ken ik, maar "aangenaaide broers"?! Zal er maar niet te hard over nadenken want de uitspraak kwam van mijn liefste 'zus' Veronique...is zij dan een 'aangenaaide' zus?

Gisteren de eerste afspraak van het jaar met Nathalie en Veronique, en 'little sis' had gekozen voor een restaurant net naast onze vorige ontdekking! Terug op het Veerleplein, en Aziatisch deze keer: De wereld van Shan. Zoals gewoonlijk de boel op stelten gezet (met humor die niet kan herhaald worden)...en heel lekker gegeten! De Chinese of Kantonese rijsttafel staat niet op de kaart (maar staat wel nog altijd als aanrader op Zone09), maar het is geen probleem om een allegaartje aan lekkere schotels te krijgen. Dus niet moeten kiezen en gewoon van alles wat gegeten. En dat het lekker was...

1/49.226

In Gent ben ik één van 49.226...alleenstaand huishouden bedoel ik dan. Ik ken er zelf een paar...maar waar zit al de rest? :) Of waar mijn werk toch ook allemaal in betrokken is (gelukkig iets voor de collega's)...

ELD, LDD,... Que?

Het thuisfront is eens in het nieuws geweest. Iets over een schepenfunctie die zou afgestaan worden maar nu niet afgestaan wordt... Lokale politiek, het is toch altijd verdomd spannend! Afgelopen maandag naar het schijnt wel wat volk op de gemeenteraad...en veel drama uiteraard. Lachen, gieren, brullen! En voor alle duidelijkheid: ELD zijn voormalige liberalen die nu aansluiten bij LDD maar in kartel zitten met CD&V, faut le faire! :)

By the way, ik werk wel voor de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten...maar weet precies ook niet goed hoe deze situatie aangepakt moet worden en wie gelijk heeft. Toch eens checken bij de collega's.

Help Haïti!

Voor het geval u het nog niet wist: Haïti heeft uw hulp nodig! Het zou me verbazen mocht u daar nog niets over gehoord hebben, Haïti Lavi 1212 was deze week alomtegenwoordig.

Veel terechte opmerkingen ook gehoord de afgelopen week: hopelijk weten ze deze keer - itt Tsunami 1212 - wel wat ze moeten doen met het geld, wordt er ook op lange termijn gedacht en waarom is er pas aandacht na een ramp. Wat het laatste betreft: is dat niet iets menselijks? Te willen helpen in tijden van nood? Het structurele werk van al die ngo's actief in Haïti vóór de aardbeving was uiteraard van kapitaal belang, maar jammer genoeg 'verkoopt' dat niet zo gemakkelijk. Solidariteit is soms een begrip voor extreme omstandigheden. Op zich heb ik daar ook geen probleem mee...omdat 'structurele solidariteit' nu eenmaal een utopie is en we dus maar gewoon blij kunnen zijn dat iedereen nu zo massaal reageert. Het is ook nodig als je de beelden vanuit Haïti bekijkt...

Opmerkelijk: hulpverleners ter plaatse merkten allemaal op dat 'het ontbreken van een staat' de grootste hinderpaal was om echt hulp te kunnen geven. Eigenlijk is dat een punt waar ik dagelijks rond werk: capaciteitsopbouw. Het versterken van (lokale) besturen zodat die zelf de touwtjes in handen kunnen nemen. Blijkbaar een heel groot gebrek in Haïti waar de nationale regering ergens in een politiecommissariaat verweesd zit te wachten tot de internationale troepen de boel komen rechttrekken. Dit zou eigenlijk voor geen enkel land van toepassing mogen zijn... En ok, zelf ben ik bezig met de versterking van de lokale besturen (of nog erger: ik adviseer onze besturen hoe ze misschien iets kunnen doen voor besturen in het Zuiden, dus ik doe het dan nog niet eens rechtstreeks ;)) en dat staat veraf van een nationaal bestuur...maar op het lokale begint het natuurlijk wel en dus ook het versterken van het staatsapparaat.

Vind het dan ook wrang te moeten lezen in de nieuwsbrief van Broederlijk Delen - ontvangen vóór de humanitaire ramp in Haïti - dat zij net een punt maken van het feit dat hun donorgeld niet via de staat gaat maar rechtstreeks naar lokale gemeenschappen gaat. Ok, er is zeker een punt voor te vinden waarom dit zo is (corruptie ed meer) maar zelf geloof ik nog altijd meer in het versterken van de apparaten om zo een goedwerkende gemeenschap te krijgen dan losse projecten die nooit iedereen tegelijkertijd kunnen ondersteunen...

Bref, vond de show van VTM en één een mooi initiatief (net als radio 1212 overigens) en de single "Hallelujah" staat op mijn lijstje 'to buy'. Twee van mijn favoriete stemmen verenigd, heel mooi! En laat al die zeveraars die vinden dat Leonard Cohen (of Jeff Buckley) hier onrecht wordt aangedaan nu maar eventjes de mond houden...



Overigens de vraag van de week: hoeveel geeft u voor "Help Haïti"? De vorige bevraging rond nieuwjaarsbrieven werd afgesloten met 60% die het een gruwelijke herinnering vond, en 40% die zich vooral het incasseren na de nieuwjaarsbrief herinnerde.

Radiosilence

Anderhalve week geen nieuws op deze blog...begin ik dit jaar alvast met een slechte gewoonte? Niets van, ben gewoon een volledige week buiten strijd geweest. Na mijn controle-operatie vorig jaar heb ik mij lang geen zorgen gemaakt, maar in december ging het dus opnieuw de verkeerde kant op. Resultaat: ik mocht afgelopen maandag nog eens onder het mes.

Ondertussen een weekje recuperatie op het thuisfront Eeklo achter de rug, maar nu opnieuw helemaal klaar om het werk terug op te nemen. Al lijkt dat nu nog ver weg. :)

De week voorafgaand mijn operatie heb ik er nog duchtig van geprofiteerd natuurlijk. Met oa een 'uitwuifdinner' voor Kimja die komende woensdag voor een jaar richting Ecuador vertrekt (en die ik met plezier ga opzoeken ;)). Bij mij thuis, met Tineke erbij, kan het ook anders dan dat het gezellig was?

De volgende dag - niet gepland, maar daarom niet minder leuk! - Karlien aan de deur en tot het besluit gekomen dat we eigenlijk nog allebei moesten eten. :) Dus vlug even de Delhaize om de hoek hier binnen, samen gekookt en gegeten...en nog veel belangrijker: de kerstboom afgebroken! Hoe graag ik die kerstboom hier ook in mijn midden had, het werd nu toch echt wel tijd om die buiten te gooien. Voornamelijk omdat de volgende dag de stadsdiensten de ronde deden van 'kerstbomen ophalen'! Het oorspronkelijk plan - de boom terug naar Ikea - leek toch iets te moeilijk (en bovendien niet nodig om de waardebon van 12,5€ te verkrijgen). Een kerstboom afbreken brengt overigens heel wat naalden mee... :) En gelukkig had ik al wat wijn op zodat Karlien mij kon overtuigen om die gewoon via het raam - gelukkig woon ik maar op het eerste verdiep - naar buiten te kieperen. Hilariteit op de Sterre... :)

Vrijdag hield ik het nog even rustig maar het weekend zat goed vol. Zaterdagavond was er namelijk afspraak met de re-animo's in Brussel om een hap te gaan eten. Een uitstap georganiseerd door het schaduwkabinet Jurgen en Valerie omdat ik er niet in geslaagd was een re-animo-weekend te organiseren vorig jaar. En gelijk hebben ze. :) Heb daar dus stevig onder mijn voeten gekregen en uitdrukkelijk de belofte moeten maken dat het er dit jaar zeker van komt! Samen met Ella en Anke - het nieuw ontstane triumviraat dat de macht zal delen :p - gaan we daar dus werk van maken! Een gezellige avond - met mosselen-friet - afgesloten met een drankje...meer moet dat niet zijn.

Of als het toch iets meer mag zijn: een trouwkleed kiezen misschien? De verrassing op zondag...afspraak met Sara, Gert en Sofie - ook al een traditie - om een hapje te gaan eten. Tegenwoordig doen we dat op zondagmiddag, zoals de bomma's en de bompa's :). Nu zijn Sofie en ik al lang overtuigd dat er daar een huwelijk mag van komen en werden al meerdere - helaas vruchteloze - pogingen ondernomen om Gert tot actie te laten overgaan. Zondag in Geraardsbergen afgesproken en vreemd genoeg was Gert in de auto vervangen door de mama van Sara...niet dat het bij Sofie of mezelf enig belletje deed rinkelen. Tot we aan de winkel met trouwkledij toekwamen natuurlijk! En zo waren wij exclusieve getuigen van het trouwkleed dat uitgekozen werd voor het huwelijk dit najaar. Het ergste is natuurlijk dat Gert en Sara dit voor ons gewoon verzwegen hadden om de verrassing te maximaliseren. ;) Gert had Sara namelijk al met Kerst ten huwelijk gevraagd (de sloeber!). Bref, het was een ongelooflijke verrassing en zoals het hoort (en zoals van ons verwacht wordt) waren Sofie en ik weer eens overenthousiast. Uiteraard geen foto van het kleed (dat brengt ongeluk! En eigenlijk zijn we dat in al ons enthousiasme ook vergeten :s) maar wel van de lunch daarna (waar Gert wel weer mocht aansluiten). Topic van de dag: hoe organiseer ik een trouw. :)

Het waren busy days...die ik dan deze week compenseerde met absolute rust en voldoende tijd om mijn nieuwe verslaving verder te zetten. Jennifer Garner - de ster van mijn verslaving ;) - gaf overigens een interview aan Parade en daar zat ook deze geweldig leuke foto tussen...ja, waar een mens allemaal op terechtkomt als hij tijd heeft. :)