Dag van extremen

Jeetje, wat een dag van extremen... En het ambetante is dat bij een dag van extremen het slechte nieuws altijd wat langer blijft kleven natuurlijk. :(

De dag begon nochtans veelbelovend: goed uitgeslapen het bed uit en afspraak met Nathalie om samen de trein richting Brussel te nemen. Was mooi op tijd/net iets te laat voor een vergadering bij Max Havelaar over ingewikkelde materies zoals FairTrade in de openbare aanbestedingen van besturen, een topic waar ik mij als een visje in het water voelde en heel goed mee was met het gesprek. Een thema ook waar ik plots een (onverwacht) vette kluif aan had, maar waar ik ook geen probleem mee had omdat de rol vanuit mijn functie heel duidelijk was. Ja, een mens wordt daar blij van...het heeft iets te maken met 'job satisfaction'. Gezellig huppelend, met de iPod in volle charge (jaja, die wordt ondertussen gebruikt!) en vol enthousiasme over deze nieuwe uitdaging terug richting bureau.

De snoepjes op bureau van jarige collega's was het laatste leuke van de dag... Want eenmaal aangekomen merk ik dat ik weeral (!) bestolen ben tijdens de tramrit. En ja hoor, opnieuw mijn fototoestel kwijt...de Coolio was nog maar twee maanden oud. Een geluk bij een ongeluk: deze keer zat mijn gsm in mijn vestzak, dus die ben ik eens niet kwijt. Maar het is wel balen. En vanaf dan gaat alles bergaf natuurlijk. Taken die niet lukken, beseffen dat je met niet-prioritaire zaken bezig bent, inzien dat je nog massa's voorbereidingen moet treffen voor vergaderingen. Afspraak van deze avond met Tineke - we zouden "Helaasheid der dingen" gaan zien - afgezegd om toch nog wat werk gedaan te krijgen... Thuiskomen met hoofdpijn...

Zo meteen bed in...morgen een nieuwe dag, hopelijk minder extreem!

No blogtime

Het is ondertussen van 10 oktober geleden dat ik hier op deze blog iets gepost heb. *zucht* Het bloggen gaat me precies niet meer af... :( Dat vind ik vooral zelf heel jammer, want dit soort van dagboek vind ik wel leuk om bij te houden en achteraf door te snuisteren.

Neen, de laatste maanden lukt het mij niet meer. Ik deed er hier al eens mijn beklag over... Hopelijk volgt er deze week ergens een update van mijn leven de laatste twee weken. Met volgende puntjes die ik al kan melden:

- bezoekje aan het filmfestival in Gent was great zoals gewoonlijk. "Eyes wide open" won overigens de festivalprijs! Dus Tineke en ik hadden er meteen een goeie uit gekozen :)

- de maandelijkse traditie van te gaan eten met de zusjes werd hernomen. In september kon dat natuurlijk niet echt doorgaan wegens 'little sis' die het leven schonk aan Zita. Maar in oktober was het weer van dat! Dit keer in de Godot...

- als dank voor mijn geweldige 'fishsit'-opdracht kreeg ik vandaag van Veerle en Fred mijn eigen visjes cadeau! Zeven in totaal, dat is een geluksgetal dus dat moet wel lukken om die in leven te houden. ;) Op de foto zie je vooral de bokaal...die visjes zijn zoooo klein dat je ze bijna niet ziet. Het is dus nog even wachten tot ze flink gegroeid zijn vooraleer je hier op de blog echte visjes kan zien.

De verslagen van mijn bezoeken aan Wales en Stockholm, samen met het video- en fotoverslag van het pensioenfeest van mijn pa gisteren volgen weldra! Ondertussen werkt picasaweb terug en zijn eindelijk die foto's van Madeira en de trouw van Wouter en Mare verdwenen, vervangen door de foto's van de fast visit Amsterdam (die ook al in het facebookalbum te zien waren)

Nobelamania

Na Obamania was het deze week tijd voor Nobelamania (of zoiets). De VS-president krijgt de Nobelprijs voor de Vrede. Indrukwekkend, maar meteen regende het reacties of dit niet veel te vroeg zou zijn...

Er is iets van natuurlijk. De mens is nog geen jaar verkozen en hij krijgt deze eer al toebedeeld. Iedereen verrast. De argumentatie is simpel: een hart onder de riem voor het beleid dat hij wil voeren...niet voor het beleid dat hij al gevoerd heeft (want dat nu al evalueren zou te vroeg zijn).
Maar de argumentatie is ook gevaarlijk: laat binnen een jaar Iran een kernwapen hebben en Obama zal zich verplicht zien het land binnen te vallen. In hoeverre valt dit dan nog te rijmen met een Nobelprijs?
Het doet me terug denken aan die tentoonstelling in het Anne Frank-huis waar fundamentele principes met elkaar in botsing komen. Als je als pacifist tegen de verdere verspreiding van kernwapens bent, mag je dan een land binnenvallen dat toch zo'n wapen ontwikkelt (en ontwikkelt om het waarschijnlijk ook te gebruiken)? Of moet je als pacifist ten allen tijde een militair ingrijpen vermijden (met het scenario van Chamberlain in 1938 als gevolg?)?

Bref, veel als als (en als mijn tante kloten had dan was het mijn nonkel)...ben eigenlijk gewoon blij dat hij die prijs krijgt. Het betekent inderdaad veel voor de visie die hij probeert verkocht te krijgen. En je kan het ook altijd zien als een afstraffing van het beleid van Bush jr... Argumenten genoeg om het Obama te gunnen, we zullen op het einde van zijn termijn het boeltje dan nog eens bekijken.

Travelfund

Vorige week bedacht: I need a Travelfund. Weet ik meteen wat vragen voor mijn verjaardag in de toekomst. :)

Het is naar aanleiding van het bezoekje aan Amsterdam en de algemene drukte die mij omringt dat ik bijzonder creatieve voorstellen 'ter verbetering en verschoning van het eigen leven' begin uit te vinden. Veel van die voorstellen zijn uiteraard niet voor publicatie vatbaar :) maar mijn Travelfund wil ik graag met jullie delen.
Zou het niet handig zijn om over een rekening te beschikken met wat geld op? Uiteraard...dat wil iedereen wel :) maar een rekening specifiek om het reizen te vergemakkelijken. Neen, geen fonds om op reis te gaan. Wel een fonds om tripjes gewoon een stuk gemakkelijker te maken: even een upgrade naar first class, of toch maar dat geweldig hotel in het centrum nemen. Ik weet het, het klinkt ongelooflijk decadent maar de leukste dingen aan een reis zijn (soms) gewoon onbetaalbaar.

Dus wil ik een rekening in het leven roepen met wat geld op. Om op het moment dat ik een reis plan te kunnen gebruiken. Niet in eerste instantie...de reis op zich wordt betaald van de 'lopende begroting' maar de extra's die het nog zoveel leuker maken kunnen dan daar uit gehaald worden.
Voorlopig zie ik nog niet echt waar de 'funding' vandaan zou komen (meteen een goede reden om 'Win for Life' te winnen! Alsof daar een reden zou voor nodig zijn...), dus dat wordt nog een praktisch probleempje om op te lossen. Ondertussen probeer ik het concept al toe te passen met mijn werkgerelateerde uitstappen. In Cardiff ging ik nu eens niet op zoek naar het goedkoopste hotel ver weg van het centrum (ben daar maar een paar uur, dus geen tijd te verliezen!), in Stockholm zit ik gewoon op een boogscheut van het oude centrum! En neen, ik profiteer niet van het werk want we hebben daar ook bepaalde maxima vastgelegd voor dit soort van uitgaven...ik had gewoon geluk dat de prijzen er telkens onder zaten. :)

Wil dit nu zeggen dat ik het rondtrekken met de rugzak en slapen in jeugdherbergen zou opgeven (zoals ik vorig jaar met Tineke in Bolivia deed)? Neen, want dit is ook geweldig natuurlijk! Ik ga gewoon het onderscheid maken tussen 'rondtrekken' en 'ergens een tijd verblijven'...dat is als ik het fonds opgericht krijg. Uw spontane giften zijn alvast welkom.

Ziekjes

Het is natuurlijk de periode van het jaar...iedereen loopt wat ziek rond, van snotvallingen tot griepaanvallen. Die Mexicaanse griep, dat blijkt nogal mee te vallen. Het is ook die Zuiderse variant niet die ik heb, maar echt 100% ben ik toch niet vandaag.

Dat begon gisteren al. 's Avonds nochtans op het gemak thuis in de zetel maar zo doodmoe. Vandaag had ik het helemaal zitten. Gevolg: besloten om toch maar niet naar het verjaardagsfeestje van Oscar te gaan (we willen die lieverdjes daar niet allemaal besmetten) en deze avond ook niet naar het verjaardagsfeest van Charlotte. Heb mij gelukkig wel nog naar de kapper kunnen slepen want dat was heel dringend nodig!

Wat doet een mens dan? Eindelijk eens bijlezen op de verschillende blogs, wat bezig zijn met facebook (al lijkt de laatste trend echt wel "stap eens uit facebook" te zijn!), merken dat mijn foto's opladen op picasaweb niet meer lukt (waardoor jullie op de foto's van Madeira en de trouw moeten blijven kijken), nieuwe blogs ontdekken en wat werken. Jaja, met een vorming komende dinsdag en mijn vertrek richting Wales/Stockholm volgende week vrijdag is er nog heel wat te doen... Morgen filmfestival!

Geen varkentje

"Toen kwam er een varkentje met een lange snuit, en was het verhaaltje uit". Ja, de Millenniumtrilogie is uit...maar op het einde van deel drie voel je dat er gewoon nog veel meer in zat. Verdomd jammer dat we het gewoon met die drie boeken zullen moeten doen...

Aan de andere kant: heel blij dat ik deze literatuur ontdekt heb. Ja, het is een hype...maar het is ook geweldig goed geschreven. Daar had ik het hier al over en dat ga ik niet herhalen. Ondertussen ben ik dus gewoon een groot fan en pleitbezorger van de Millenniumtrilogie. Ik vind dat iedereen die moet gelezen hebben. :)

Deel 3 - "Gerechtigheid" - nam me wel wat tijd om uit te hebben. Op vakantie deel 2 gelezen en reeds begonnen met het derde deel, maar als je dan terug aan het werken bent - in een hels tempo - is het soms moeilijker om telkens het boek ter hande te nemen. Al blijft het wel even verslavend! Met als enig minpunt: heel veel actoren en soms zie je door het bos de bomen niet meer, maar echt onduidelijk wordt het nooit.

Heel goed gekozen ook die titel (van de Nederlandse vertaler van dienst)...de titel zegt het werkelijk allemaal: hoe gerechtigheid soms niet kan plaatsvinden, maar uiteindelijk toch een poging krijgt om 'rechtgezet' te worden. Immens spannend ook, net als de eerste twee delen.

En binnen een goede week zit ik in Stockholm! Ga mij daar zeker bij de toeristische dienst informeren over een soort van Larsson-tour, dat moet gewoon bestaan. Ben daar weliswaar werkgerelateerd - voor de European Development Days - maar heb wel de volle twee dagen de tijd om de stad te leren kennen. Dat is als ik die twee dagen ook al niet vol steek met ontmoetingen en vergaderingen (wat ik dus wel al aan het doen ben)...

Op die manier ben ik nog eventjes helemaal in de ban van Millennium. Maar ik beloof het, na Stockholm neem ik afscheid. :)

Zita en de stiptheidsmeting

Zondag gaf Griet een klein feestje voor haar verjaardag en ondanks mijn belofte voor de namiddag - babyborrel van kleine Zita - moest ik gewoon eerst tot in Herent geraken. Dat was zonder de NMBS gerekend...

Het mag een mirakel heten maar zo zie je maar dat er nog mirakels bestaan: om 10u00 zat ik op een trein richting Brussel. Om aldaar over te stappen op een stoptrein richting Leuven. Doel: om 11u30 bij Griet aankomen, een uur blijven en dan weer vertrekken met de trein van 12u45 zodat ik om 14u00 terug in Gent zou staan.
Toen de trein niet de gebruikelijke route nam en de afslag Antwerpen nam - als je veel de trein neemt weet je dat :) - keek ik al vreemd op. Mededeling: werken tussen Gent en Brussel en 12min vertraging. Shit...maar had eigenlijk wel wat overstaptijd, dus misschien... Ja haha, die vertraging was iets langer natuurlijk en dus helemaal geen trein richting Herent. :( Checken op het bord en merken dat ik welgeteld een kwartier zou kunnen blijven (dat is "hallo" zeggen en weer weg, onmogelijk)...dus maar terug naar Gent. :(

Past nu net dat TreinTramBus met een stiptheidsmeting begonnen is in oktober! Ha, ik kan wraak nemen! Daar ga ik dus aan meedoen...al moet je dan wel alle treinritten opgeven, maar het lijkt me wel de moeite. Voornamelijk omdat ik deze morgen ook al mijn aansluiting miste (op weg naar Westerlo)...twee keer in twee dagen, te veel van het goede!

Het goede nieuws van de zondag: ik was tijdig aanwezig op de babyborrel en gelukkig maar want meter Veronique had dringend hulp nodig achter de bar. En dat is niet om te lachen want ik heb daar twee uur (ok, misschien beetje overdreven) staan afwassen. Blij dat ik thuis was! ;) Zelfs geen foto's van mij en kleine Zita :s dus ik ga eens een aparte afspraak moeten maken.
En ja, met een rijbewijs en een auto had ik de afgelopen dagen zoveel frustratie niet gehad...ik weet het...