Hermitage

En zoals al gezegd zat ik vorige week twee volle dagen in Amsterdam. Twee keer op korte tijd naar Amsterdam? Sommige locaties kan je niet genoeg doen... :) Bovendien moest ik echt heel snel terug want de tentoonstelling over de tsaren in de Hermitage Amsterdam loopt maar tot eind januari!

Gelukkig had Karlien nog wat verlof te nemen en dus trokken we er samen op uit. Heen en terug met de promo van Thalys...in de heenreis zelfs in eerste klasse want we hadden anders geen plaats meer. Niet slecht, zo in eerste klasse. :) Karlien had ook het boekje "100% Amsterdam" mee met wandelingen zodat we echt de toerist konden uithangen en dat deden we dan ook. Bij de start van onze eerste wandeling bleven we al even bij Febo staan...een kroket uit de muur, kan het nog Hollandser?

IJskoud was het, maar wel droog. Dus het perfecte weer voor de betere citytrip. Wandelen langs de vele grachten, Carré, Hermitage aan de buitenkant al eens bekeken, Intercontinental eens bezocht, bijzonder lekkere taart gaan eten bij "De taart van m'n tante",...

Tegen de avond waren we een klein beetje verkleumd dus gingen we opwarmen in...de bibliotheek. Een hele belevenis daar! Dat is gewoon een gebouw vol leven, niet zoals bij ons (waar je snel boeken gaat halen en eens je die hebt zo snel mogelijk weer naar buiten). Tentoonstellingen, zelfs een opname van een radioprogramma, overal gezellige stoelen om in te hangen (wat daar ook spontaan gebeurde - je zag daar gewoon mensen op hun gemak een boekje zitten lezen),...gewoon een hele leuke plek! Dat willen we ook in Gent! En toeval wil dat ze voor de nieuwe bib in Gent gaan kijken zijn in Amsterdam...veelbelovend...

Hapje eten en toen ging het richting ons hotel: Qbic. Een aparte belevenis. :) 'Low-budget' en dat tikkeltje speciaal door steeds wijzigend kleurenspectrum (wat dan vreemde foto's oplevert). Bovendien is het een hotel dat in een gebouw zit waar kantoren zijn, waardoor je 's morgens met een verward hoofd in een grote lift staat met allemaal mensen die toekomen op het werk. :)

En op woensdag was het dan zover: meteen richting de Hermitage - alweer in de bijtende kou maar met nog steeds een mooie open hemel. Niet aanschuiven en meteen de tijd van de tsaren gaan herbeleven. Waarlijk indrukwekkend goed gedaan! Het was lang geleden dat ik op een locatie was die een poging doet vervlogen tijden terug te halen en die daar ook zo wonderwel in slaagt. Wel opletten: voor niet-Russen is het niet evident om de chronologie van de verschillende tsaren te kennen/onthouden. Maar dat was zeker geen domper op de feestvreugde: met de audio stevig op het hoofd doorheen de verschillende zalen die zowel het grootse van de galabals meegaf als het dagelijks leven van tsaren en tsarina's. Veel bijgeleerd over St-Petersburg en het Winterpaleis (vanaf nu dus ook een must see! Al is het maar om die tsarentroon op de originele locatie eens te zien staan, moet indrukwekkend zijn!), maar ook over de herkomst van het woord tsaar (komt dus van de Romeinse keizer, Caesar!)...

Via de Jordaan, poffertjes, een stevige tas soep en vele grachten (niet noodzakelijk in die volgorde) aan het Anne Frank-huis terechtgekomen. Nu had ik dat enkele maanden geleden al gezien maar vond het toen zo indrukwekkend dat ik er geen probleem mee had het nog eens te bezoeken. Je kijkt er plots helemaal anders naar...maar daarom niet minder onder de indruk.

Nog vlug een wijntje gaan drinken in een gezellige 'kroeg' en toen mochten we ons alweer gaan reppen om de trein huiswaarts te halen. Vermoeiend en verkleumend, maar Amsterdam is ook altijd zo hartverwarmend en gezellig. Dat doen we nog een keer! :)

Foto's hier rechts of in het facebookalbum.

Maagcrisis

Alweer een weekje niet op de blog, alweer met een geweldig excuus. :) Na het dinner met Amarula ging het dus richting Amsterdag (verslag volgt) voor twee dagen. Op donderdag mij nog vrij normaal op deze wereld kunnen begeven maar tegen de late avond ging het ferm bergaf... Maagcrisis...

Nu ja, in eerste instantie dacht ik buikgriep maar als de krampen een week later nog niet helemaal voorbij zijn zou je natuurlijk al aan iets anders kunnen denken. Dus hou ik het algemeen op maagcrisis...met in het achterhoofd de mogelijkheid van voedselvergiftiging. :) Nooit eet ik nog kroketten uit de muur in Nederland! Alhoewel...zeg nooit nooit...
Bijgevolg heb ik vier dagen lang zo goed als niets gedaan buiten lamlendig in de zetel liggen. Kan ook eens leuk zijn maar als ik mag kiezen dan ga ik resoluut voor 'lui' ipv 'lamlendig'. :)

Nu die crisis bijna bedwongen is...zit ik met een ongelooflijke verkoudheid die mij teistert de laatste dagen voor kerst. *zucht* Maar och, ik ga er niet te veel van wakker liggen...straks is het vakantie en heb ik tijd in overvloed om te bekomen.

Wat ga jij overigens doen in de laatste week van het jaar? Meteen goed voor de vraag van de week... De vorige over kerstaankopen werd afgesloten met 33% die de cadeautjes al gekocht had (flink!) en 66% die zich in de laatste shoppingstrijd gooit.

Dinner met Amarula

Het was ondertussen al een tijdje geleden - van april om precies te zijn - dat de volledige Nquthu-crew rond de tafel zat. En dan nog was de crew vandaag niet volledig wegens Greet die er niet bij kon zijn, maar Daan, Carolien en Kathy waren er wel. Plaats van afspraak? De Voskenslaan in Gent. Opzet van de ontmoeting? Herdenking van ons aller idool...al is dat er niet echt van gekomen... ;) Het ging gelukkig wel nog altijd over de wereld redden en sterke lokale besturen. :)

Dat het deze keer bij mij te doen was, zorgde uiteraard voor de nodige stress. Gelukkig dat ik dat vandaag kon opvangen met een dag verlof zodat ik alles in gereedheid kon brengen. :) Overigens werd vandaag nogmaals de kracht van facebook bewezen: net vóór de middag plaatste ik een noodkreet over wat ik zou moeten klaarmaken...een paar uur later stonden er enkele suggesties en zelfs een pak kant-en-klare gerechten als reactie. Met dank! Nu moet ik zeggen: ik ben absoluut geen keukenprins en van zodra er teksten verschijnen met de woorden "men neme..." begrijp ik het al niet meer. Dus besloot ik voor de 'gemakkelijke' oplossing te gaan: de grillplaat bovenhalen en even langs bij mijn buren (Delhaize) voor het nodige vis en vlees. Dit alles afgesloten met fruit dat in de warme chocolade ondergedompeld kon worden... Een succesnummer (al zeg ik het zelf)!

Op die manier is voor mij officieel het startsein gegeven van de vreetfestijnen die ons allen de komende weken zullen overvallen. Het was echt zo'n winters iets: buiten koud, kerstboom die staat te blinken, binnen warm en met gezellige mensen aan de tafel zitten kletsen, eten en drinken. Wat dat drinken betreft: Daan is net terug van Zuid-Afrika en had een fles Amarula mee om van te genieten na het eten! Lang leve Amarula!

Nu alles ongeveer wat aan de kant is vlug de bedstee in want morgenochtend vertrek ik richting Amsterdam voor twee dagen. Vandaag nog een laatste 'check' met Karlien voor het programma en gezien dat dat helemaal in orde gaat komen: we gaan vooral de warmte opzoeken en veel eten. Past helemaal in mijn winters concept. :)

Oh denneboom...

Vorig jaar stond er geen kerstboom...dus was ik dit jaar vastbesloten: ik zou opnieuw een exemplaar in huis halen! Al had dat wel wat voeten in de aarde...of beter, in de potgrond. :)

Oorspronkelijk zou ik er vorig weekend al aan beginnen. Tot ik hoorde van de actie van Ikea: 15€ voor een boom, terug te brengen na nieuwjaar en een waardebon ontvangen voor 12,5€ en dat allemaal in samenwerking met natuurpunt. Geweldig plan! Dat alles ging van start vanaf afgelopen maandag, dus stelde ik mijn plannen gewoon een weekje uit.

Gisteren dus richting Ikea (druk druk), pot aangeschaft (ah ja, ook dat heb ik niet natuurlijk) en mooie boom gekregen van een vriendelijke meneer. Sleuren tot aan de tramhalte en mee op de tram. :) Moet zeggen, je hebt bekijks als je een boom op een tram meeneemt. :) Gelukkig allemaal niet te ver en hupsakee, boom stond in de living!

Wel, 'stond'...hing eerder want had geen potgrond. :( En ook in Delhaize verkopen ze dat niet (alleen tijdens de zomer)...en tegen dat ik dat allemaal doorhad was het zaterdagavond en dus te laat om op zoek te gaan. De oplossing, beste vrienden, ligt in onze hedendaagse maatschappij gewoon op het internet: lang leve facebook! Gewoon even meedelen dat je wanhopig op zoek bent naar potgrond en daar kwam al een fijne reactie - van Delphine - dat zij wel wat potgrond wou afstaan aan mij. Dus ik vandaag richting Delphine, potgrond halen en daar mee de bus op. :) Moet zeggen, je hebt bekijks als je met een zak potgrond op de bus stapt. :)

Long story short: het is allemaal gelukt, de boom staat in de mooie pot(grond) en ik ben echt heel blij dat ik al die moeite genomen heb! Het is een echt pareltje! De praktische beslommeringen van die boom terug bij Ikea te krijgen...dat is iets voor volgend jaar :)

Tot slot - het gaat tegenwoordig toch allemaal over het klimaat - nog even dit: kies voor een echte boom ipv een kunstboom! En ok...GEEN boom zou nog beter zijn voor het milieu...

Bespaar energie!

Goed goed, je weet ondertussen al dat er zoiets als een Klimaattop in Kopenhagen doorgaat en je hebt het ondertussen ook wel al gehad met de klimaattips van Frank (overigens de man die tot voor een paar jaar nog durfde beweren dat er misschien helemaal geen link was tussen klimaat en ons consumptiepatroon)...maar hierbij toch een tip om én ecologisch te zijn én geld te besparen. Als het eerste je al niet meer interesseert dan is het tweede misschien van doorslaggevend belang.

sp.a Oost-Vlaanderen organiseert namelijk een 'samenaankoop van groene energie'. Het concept is heel simpel: registreren, sp.a trekt met deze groep van consumenten naar de markt van groene energie en haalt het beste aanbod er uit. Registereren kan door te surfen naar www.ikdoeookmee.be/energie, je beslist pas of je meedoet als het aanbod bekend is. Dus gewoon registreren! Nu! Doen!

En met al dat geld dat je bespaart kan je dan geweldige kerstcadeautjes kopen. Wat mij bij de vraag van de week brengt: hoe pak jij de kerstaankopen aan? Vorige bevraging - wanneer komt de kerstboom bij jou? - werd afgesloten met 14% die hem al staan had, 42% die er zeker deze week werk ging van maken, 28% die hopelijk vóór kerst een exemplaar zou binnenhalen en 14% die er gewoon niet aan meedoet...

Millennium K

Al heel lang op het verlanglijstje, aangekocht toen ik Coolio II ging halen en vorige week eindelijk bekeken: "Millennium - the movie". Uiteraard de verfilming van het succesboek waar ik hier niet te veel woorden meer aan vuil maak...

Over de film moet ik ook niet veel zeggen: goed maar ook niet meer dan dat. Of eigenlijk minder dan dat. Had me al afgevraagd hoe ze zoiets verfilmd zouden krijgen. Het boek is zo gedetailleerd en zo beschrijvend dat alles naar de letter uitvoeren onmogelijk is...maar er is ook zoveel beschreven dat je het gewoon niet in 1 film krijgt. Zelfs de 'extended version' was dus niet voldoende...
Gevolg: deel 1 van de Millenniumtrilogie werd herleid tot 'wie heeft Harriët Vanger vermoord?'. Goed, daar gaat het ook over natuurlijk maar in de film bleef nauwelijks ruimte over om de hoofdrollen uit te werken...en laat dat net de geweldige extra zijn van Millennium, dat het niet gewoon een 'we-zoeken-allemaal-samen-de-moordenaar-boek' is. Als voorbeeld: nergens in de film wordt duidelijk hoe de relatie tussen Mikael en Erika nu eigenlijk in mekaar zit... Beetje teleurstellend met andere woorden.

Al was het wel een verdienstelijke poging en doet Noomi Rapace dat geweldig goed als Lisbeth Salander! Michael Nyqvist die Mikael Blomkvist speelt is niet meteen het personage dat ik zelf in gedachten had, maar ook hij doet het niet slecht. Benieuwd wat het gaat geven allemaal als Hollywood de verfilming aanpakt...

En terwijl we toch over film bezig zijn: deze week ook gaan zien naar "Dossier K". Zoals het zichzelf verkoopt: de langverwachte opvolger van "De Zaak Alzheimer". Nu was die vorige sterk, maar is deze zeker minstens zo goed. Ik volg de analyse op deredactie.be dat deze film een bepaalde mate van hype verdient, dat het scenario bijzonder sterk in elkaar zit (er is werkelijk geen minuut dat je denkt "hoe laat zou het zijn") en dat Koen De Bouw en Blerim Destani er een indrukwekkend acteerduel van maken. Over Blerim: god-de-lijk (goed) en ook daar volg ik bovenstaande analyse dat hij eigenlijk een kruising is tussen Pieter Embrechts en Colin Farrell...vooral de melancholische blik van die laatste kan Blerim duizend keer beter.

Wat wel stoort in de film: Filip Peeters (heb hem nu wel effe gehad...en dat terwijl ik hem eigenlijk niet zoveel zien acteren heb de laatste tijd) en de muziek. Jeetje, de muzak is leuk voor een tijdje maar in mijn perceptie bleef die maar heel de film doorgaan! Vervelend...maar zeker geen reden om thuis te blijven en deze film niet te zien. Alweer een sterk staaltje Vlaamse film...

En terwijl we toch over film en staaltjes bezig zijn (wohow, wat een link): het nieuwe reclamespotje van Chanel N°5 is gewoonweg formidabel. Vond de vorige met Nicole Kidman ook al zalig, maar deze met Audrey Tautou is eveneens super. Ze weten daar bij Chanel wel mijn lievelingsactrices te strikken...terwijl ik toch niet echt de doelgroep ben ;)


Dior weet het anders ook wel aan te pakken...of hoe Jude Law voor mij eigenlijk niet al te veel moet doen om adembenemend te zijn. :)

Zwarte met een wit hart

Op het einde van de zomer kreeg ik niet alleen deel 2 en 3 van de Millenniumtrilogie van mijn collega's (en die zijn ondertussen al een tijdje verslonden), maar ook "De zwarte met het witte hart" van Arthur Japin.

Het duurde wat langer vooraleer ik mij hier doorgeworsteld had. En ik ben er nog steeds niet uit of het nu komt doordat dit boek kwam na de schitterende Millenniumtrilogie of omdat het gewoon mijn stijl niet was. Het klikte gewoon niet echt...

Verhaal: twee Afrikaanse prinsen - Kwasi en Kwame - krijgen hun opvoeding in Nederland en worden daarbij geconfronteerd met een samenleving die voor het eerst 'een zwarte' ziet. De ene prins probeert zich zo goed mogelijk aan te passen terwijl de andere er alles aan doet om zijn roots niet te vergeten. Dat is de - overigens op echte feiten gebaseerde - baseline van het verhaal, waar ook nog een stuk fictie bij verzonnen wordt om het dramatisch karakter nog wat te verhogen.

Ja, op sommige momenten leef je echt mee met de hoofdpersonages en zie je de strijd van het al dan niet willen integreren duidelijk...maar echt beklijven - zoals in zovele besprekingen van dit boek staat - doet het nooit. Diezelfde besprekingen geven aan dat het doet nadenken over 'de rol van Europa en Nederland in de kolonies' en over onze geschiedenis...maar eerlijk gezegd vind ik het verhaal van 'prinsjes worden van hun roots losgerukt' helemaal niet confronterend. Of is het iets typisch Nederlands? Wij als Belgen kunnen anders wel andere verhalen neerpennen over ons koloniaal verleden...

Het was zeker niet onaangenaam om lezen, maar een 'klassieker' is het voor mij persoonlijk niet. Op naar het volgende boek dan maar...al begonnen in "Stad der dieven" - gekocht op boekenbeurs - en na een week al 250 pag ver. Dit is dus wel een boek dat de verwachtingen inlost...