Li terug in het land

Neen, het is niet van oktober 2007 geleden dat Nathalie nog eens in het land was...maar blijkbaar vind ik geen recentere blogbijdrage waar zij in vermeld staat. Bref, ze is nu terug en dat is het belangrijkste! En nog beter: ze heeft Ma'ayan meegebracht! Dat is van voorjaar 2007 geleden - my famous visit to Jerusalem! - dat ik die gezien had.

Ondertussen zijn die hier al een week maar ik stelde het hier al dat het een beetje een stomme week was :s Dus had ik die nog niet gezien...en ondanks mijn vrij zwaar weekend raapte ik mijn laatste restje energie samen om die in mijn rommelkot te ontvangen (iemand kandidaat overigens om eens grote kuis te houden hier? :)). Geheel symbolisch hadden de lieverdjes een ananas mee...enkel voor de insiders. ;)

Was eigenlijk super om Li terug te zien natuurlijk...en nog 'superder' om Ma'ayan te knuffelen (die overigens nog meer sexy klinkt dan anders wegens een verkoudheid, lol). Meteen maak ik mijn afwezigheid van de afgelopen week goed de komende week (met afspraak op woensdag en vrijdag, maar die plannen doe ik later nog wel eens uit de doeken :p)!

Op een goed uur tijd ben ik overigens mee met de laatste YouTube-hits, aanklikken op eigen risico: "What what (in the butt)", "Kelly's Shoes" en "Let me borrow that top"...oh jeetje :d

Relax terras

Eind augustus wiste ik per ongeluk de foto's van het ijsje dat ik samen met Sofie, Sara en Gert oppeuzelde...dus moesten we wel weer snel samenkomen om toch het nodige beeldmateriaal van 'wij op een terras met ijsje' te hebben. :)

Echter geen ijsje op de foto...we waren iets te vol gegeten. Sofie en Sara van hun maxi-portie kaaskroketten, ikzelf van mijn ribbekes - shit, eet ik niet te veel ribbekes? - en Gert at nog wel ijs maar dat was blijkbaar al verslonden toen mijn Coolio bovengehaald werd. :)
Het was overigens zalig op het terras van de Hopduvel deze namiddag! Wat een prachtige dag zo op het einde van september!

Go Anke, go Anke!

Gisteren was het nog eens zo ver: verkiezingen bij animo! Om de twee jaar mogen we als lid van animo onze keuze maken voor het nationaal bestuur (voorzitter en 8 bestuursleden - mét gender balance!). Deze keer niet de vraag of het mijn laatste bijdrage aan het democratisch proces was, in tegenstelling tot vorige editie. :)

Net als de vorige keer was ik er niet een hele dag bij...de avond ervoor iets te lang op een terras in Brussel blijven hangen en dus vrij lang in bed gelegen (zalig), maar ook het prachtig weer weerhield er mij van om in een donkere zaal te gaan zitten. Liever op een terras...en daarvoor had ik partners-in-crime Evelien en Ilse opgetrommeld. Dat we daarbij een ware calorie-bom gingen binnenspelen bij Häagen-Dazs was niet afgesproken, maar wel een geweldig idee! :p

Uiteindelijk waren we nog mooi op tijd om een pak van de kandidaten hun intentieverklaring te horen verdedigen en vooral om het debat tussen de twee kandidaat-voorzitters te horen. Favoriet Anke Gittenaer haalde het uiteindelijk, en dat maakt mij/ons blij! Die gaat dat goed doen, daar zijn we zeker van!

Bovendien heeft ze een geweldig enthousiast bestuur klaar staan dus het kan niet mankeren dat dit echt een nieuwe start is voor animo...en het is nodig, dat was ook duidelijk doorheen de dag. Niet dat de opkomst zo laag lag maar velen lieten zich nogal kritisch uit over het verleden. Nu ja, het verleden is gepasseerd, de toekomst ligt voor het grijpen!

Op de foto: Ilse die mijn stemformulier met plezier in de bus doet :)

Nog leuker was dat Delphine en Magteld gewoon naar Brussel afzakten om samen met mij een pintje te drinken tijdens de hele animo-happening. Na de bekendmaking van de resultaten gingen we nog vlug een hapje eten en na nog wat pintjes terug huiswaarts...lovely evening!

We are golden!

Wat leest een mens in de Metro deze week? (waardoor ie geheel spontaan en vroeger dan normaal wakker is :))

Inglorious Basterds

Dan begint de week al met een licht slaaptekort :p vind ik het toch nodig om op maandagavond - met ons Tineke - naar de cinema te trekken. Enerzijds omdat het al veel te lang geleden was dat ik daar nog geraakt was, anderzijds omdat er wel wat materiaal in de zalen speelt dat ik zou willen gezien hebben.

En afgelopen maandag kozen we voor "Inglorious Basterds" (of is het nu 'Bastards' want daar blijkt wat onduidelijkheid over te bestaan :)), al is het maar omdat werkelijk iedereen zowat lyrisch terugkeert na het zien van deze film.

Aangezien iedereen het geweldig vindt kan ik het natuurlijk maar 'zo-zo' vinden. :p Laat mij duidelijk zeggen: love Tarantino! Een waar artiest, echt waar. Ook met deze film levert hij iets af dat ongelooflijk tot de verbeelding spreekt en controversieel genoeg is om zijn stempel te dragen. Filmtechnisch gezien is het zelfs een juweeltje, bepaalde scènes zijn echt magisch (en al zeker in combinatie met de gekozen muziek). Acteerprestaties meer dan ok - al moet ik toegeven Brad Pitt liever in andere rollen te zien, bv als Benjamin Button - en dus eigenlijk niet heel veel fout met deze film...

Maar... Het verhaallijntje is werkelijk flinterdun. En laat een stevig verhaal nu toch nog altijd één van de doorslaggevende factoren voor een film zijn. Nochtans ben ik genen moeilijken mens, ik wil vrij ver meegaan in een cinemazaal. Aliens, mysterieuze verdwijningen en onmogelijke plots...ik slik het met gemak. Maar dat Adolf Hitler in een cinemazaaltje in Parijs omvergekogeld wordt, dat gaat er bij mij ver over! Ik was zowaar in shock bij het verlaten van de cinemazaal. Nadat ik er een week over nagedacht heb weet ik eigenlijk nog altijd niet goed waarom want zoals Tineke het verwoordde "het is toch maar een film". Mijn probleem is dat door deze film er gegarandeerd een pak Amerikanen gaan geloven dat Adolf Hitler door een geweldig Westers complot om het leven gebracht werd... Een film die dus met andere woorden ook alleen maar door een Amerikaan kan gemaakt worden, ik vermoed zo'n beetje dat een Europeaan dit niet had kunnen bedenken...

Btw, ga die film toch zien (hij krijgt bij deze 3 sterren van mij :)) want de scènes waar Christoph Waltz in beeld komt zijn gewoon magistraal goed...allemaal...echt. Als die man geen Oscar krijgt, dan weet ik het ook niet meer.

Ribbekes!

Nog maar net terug uit Dinant op zondag...en al meteen vertrekken voor een nieuwe afspraak! Diezelfde avond had ik namelijk met Sofie afgesproken om eindelijk nog eens ribbekes te gaan eten...kan dat ergens anders dan in De Gekroonde Hoofden? :)

Ok, ik weet het, niet meteen de meest flatterende foto van ons Fie maar dat kan ook niet echt...en dan bedoel ik niet dat er geen mooie foto's van Fie mogelijk zijn maar gewoon omdat ribbekes eten nu eenmaal een vuile boel is. :p

Buiten de ribbekes heel veel geklets over vanalles en nog wat, vooral heel veel zaken die niet voor publicatie vatbaar zijn. Afsluiten deden we - ook bijna goede gewoonte - "Bij Betty" en toen was het eigenlijk al vrij laat. Maak mij de bedenking dat we nog geen nieuwe datum afgesproken hebben maar ik denk dat Sofie dat opzettelijk gedaan heeft zodat ik gewoon MOET langsgaan bij mijn petekind dat ik ongelooflijk aan het verwaarlozen ben *schuldgevoel schuldgevoel*...

Overigens onderweg ook het bewijs gevonden van hoe mooi Gent wel is (alsof dat nodig zou zijn, maar het is altijd belangrijk nieuw bewijsmateriaal te delen)..."The House of Eliott" zorgde voor het magisch moment...

Couque de Dinant

Een volledige week geen nieuws te lezen op deze blog, en zoals steeds had dat niet te maken met te weinig gebeurtenissen maar eerder met te veel gebeurtenissen. Samen met een helse week op het werk - met 7 vergaderingen, 2 werkbezoeken en een hele dag vorming had ik bijna geen tijd om door mijn mailverkeer te geraken - bleef er dus weinig tijd over om blogstukjes te schrijven...

Na een druk weekend nu toch de tijd...om te merken dat ik eigenlijk de draad moet oppikken in het vorig weekend. De vrijdagavondactiviteit konden jullie hier al lezen, op zaterdag verdween ik na het schrijven van het stukje richting de Ardennen. John en Fre zaten daar namelijk gelogeerd en hadden in de loop van de week gevraagd of Magteld en ik ook niet even kwamen... Met plezier!

Zo kwam het dat ik op zaterdagnamiddag met honden in een bos aan het wandelen was (meteen de enige foto die voor publicatie vatbaar is van het weekend) en op zondag in Dinant op een terras zat te hangen. Buiten dat terras was het voor sommigen ook absoluut noodzakelijk om een Couque de Dinant te kopen...niet te vreten die koeken maar als je daar geweest bent moet je het op z'n minst geproefd hebben. :)