Rolschaatsen en Lotto

Soms zijn er van die dagen...dat ik vol ongeloof de politiek volg. Niet alleen internationaal sta ik soms vol verbazing dat bepaalde dingen in deze 21e eeuw nog mogelijk zijn, ook op nationaal vlak valt mijn mond al eens open...

Hoeft het daarbij te verbazen dat het dezer dagen de tsjeven en het kartel zijn die mij opnieuw uit mijn lood slaan?

1. Even terug in de tijd: Flahaut is Minister van Defensie en krijgt tijdens de laatste jaren van paars de wind van voren van Pieter de Crem - na de "Grote Geitenhoeder" Yves Leterme nog iemand met een bijnaam die met dieren gelinkt is (GAIA kan niet klagen in deze regering): de "Bijtende Poedel". Terechte kritiek? Soms wel, vaak ook niet... Vandaag is de "Bijtende Poedel" de man die onze strijdkrachten moet leiden - ocharme - en dat het beleid er helemaal anders uitziet dan een paar jaar geleden is een understatement van het jaar. Dat ik het daar inhoudelijk niet mee eens ben, tot daar aan toe...hij behoort nu ook niet echt tot mijn lievelingspartij. Maar dat hij bij de uitvoering van zijn functie tien keer erger is dan wat hij Flahaut ooit verweten heeft? Dat vind ik werkelijk 'zum kotsen'. De moraalridder spelen om dan zelf de - zo hoog gestelde - principes met de voeten te treden...tsjevenstreken meneer, ik zeg het u, tsjevenstreken... Het opiniestuk van Yves Desmet zegt het overigens allemaal... (lezen die handel!) (de rolschaatsen in de titel verwijzen overigens naar zijn quote als hij gevraagd wordt waarom hij zoveel vliegt: "ik kan toch moeilijk op mijn rolschaatsen naar het buitenland?")
2. Over opiniestukken gesproken, Bart De Wever is helemaal in zijn gat gebeten door een opiniestuk in Le Soir. Het moet een zware beet geweest zijn... Alleszins, de stukken roepen op tot haat en dat kan niet. Ik dacht dat hij blij zou zijn met de sterke emoties die hij oproept aan de andere kant van de taalgrens. Alle gekheid op een stokje: de stukken waren er wel wat over ("zet N-VA op een boot, vaar naar het midden van de oceaan en laat de boot zinken" kunnen we moeilijk 'proper' noemen). Maar, wie demagogie zaait, zal nog meer demagogie oogsten. Mij verbaast het alvast niet dat de opinies alleen maar harder worden...het is verdorie aan De Wever en zijn kompanen om dit om te draaien! Maar zoals eerder gesteld zien de politici van N-VA het land liever verrotten om gelijk te krijgen dan een poging te doen om vooruit te komen. Bart De Wever zal overigens klacht indienen bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR)...dat is hetzelfde Centrum dat straks zonder geld komt te zitten omdat de regering waar Bart De Wever deel van uitmaakt geen beslissing kan nemen over de verdeling van de winst van de Nationale Loterij. "Isn't it ironic?" zou Alanis Morissette zingen...

Ondertussen zou je bijna vergeten dat het nog altijd erger kan...alhoewel...de quotes van VB lijken bijna grapjes als je de wantoestanden van het kartel bekijkt...eens goed om met je ogen te draaien maar verder niet van wakker te liggen...

Perfect day

Gisteren toch wel een heel fijne dag achter de rug. Eerst en vooral op tijd uit bed (haha, wie kan dat geloven!) en een bezoekje van Sabine (dus meteen de laatste update over de trouwplannen).

Na de middag ging het dan richting Brussel om de Matongé-feesten te gaan bezoeken. Een jaarlijkse traditie - ook al is het nog maar onze derde editie - om daar af te spreken met iedereen die we leerden kennen bij de BTC-cyclus. Bon, iedereen... ;) het zijn toch voornamelijk de trouwe klanten die aanwezig zijn. :) Maar de Zuiderse sfeer is toch de moeite, ook al was het dit jaar beduidend 'kleiner' dan anders en zat de ambiance er niet écht in zoals we die gewoon waren. Het was natuurlijk wel heel fijn om Sam, Maité, Lieve en Petrus te zien, en vooral op het gemak rond te slenteren en mojito's te drinken. :)

Voor mij paste de afspraak in Brussel perfect want 's avonds werd ik verwacht bij Bart en Fran thuis voor het feestje ter ere van verjaardagen en zoveel meer... Bart is mijn collega in het Team Internationaal en dus hoeft het niet te verwonderen dat heel wat andere collega's (en voormalige collega's) ook aanwezig waren. Samen hadden we - en dank aan Johanna want die had daar voor gezorgd :) - een geweldig pakket samengesteld waarbij de tip duidelijk was: trouwen verdorie! :) Met de betere DVD's ("American Pie: the wedding" en "The perfect wedding"), massage-olie en andere interessant materiaal en zelfs eetbaar ondergoed kan dat niet meer fout lopen :). Al ben ik er ook nog altijd niet uit wat eetbaar ondergoed met trouwen te maken heeft... :)

Vandaag dan ook moeten bekomen van de Brusseluitstap!

Intimidatie werkt

Het is een wijze les in internationale politiek die ik ooit meekreeg van prof. Doom tijdens één van zijn lessen: intimidatie werkt altijd en overal, en zeker in 'zwakke staten'. Voorbeelden genoeg in de Derde Wereld waar na jaren van burgeroorlog vaak gekozen wordt voor het compromis en de dialoog - wat een goede zaak is - en voormalige moordenaars de post van vice-president krijgen toegeschoven (of een andere plaats in de regering). Het kan ook vaak niet anders om de strijdende partijen het zwijgen op te leggen...

Maar uitzonderlijk gaat het zelfs nog verder: rebellenleiders die jarenlang de bevolking geterroriseerd hebben die in democratische verkiezingen een meerderheid halen (omdat de bevolking nog steeds in angst leeft). Of: leiders die tegenstanders zo zwaar intimideren dat die niet anders kunnen dan zich terugtrekken en de strijd opgeven. Vandaag in Zimbabwe: Tsvangirai beslist niet mee te doen aan de tweede ronde van de presidentsverkiezingen, ondanks de steun van een groot stuk van de bevolking. Maar de laatste meeting werd uit elkaar geslagen door aanhangers van zijn tegenstander Mugabe...de veiligheid kan niet langer gegarandeerd worden. Gruwelijk...
En wat kan men hier aan doen? Niet veel...in diplomatieke kringen zwaar reageren en hopen dat Zuid-Afrika positie durft innemen...

Baby's worden groot...

...en mama's zijn altijd heel trots als hun baby's groot worden. :) Mama Johanna en Mama Sofie bezorgden mij deze foto's van hun schatten: Juliette is ondertussen al 1 jaar oud, Oscar heeft ondertussen al de leeftijd dat hij champagne mag drinken. :)

Een foto van Juliette die gerust de concurrentie kon aangaan met de winnaar in de categorie "Mooiste waterfoto" en toch wel gelijkend op de foto van Oscar die toen meedeed...

Zo jong en al aan de fles...maar ja, "onder een perenboom vallen er geen appels" hé Sofie! :)

Toch ongelooflijk hoe snel die klein mannen groot worden...nog niet zo lang geleden zat Juliette nog klein te wezen op mijn schoot en kon ik nog niet rondlopen met Oscar zoals dat vandaag kan... Hoef ik overigens te melden dat ook Lewis ondertussen al een jaar oud is?!

Obama is my friend

Een tijd geleden kondigde ik hier al mijn aanwezigheid op LinkedIn aan...professioneel netwerk en ik zie er nog steeds het nut niet van maar het is de enige site die blijkbaar nog niet geblokkeerd is en wat moet een mens anders doen over de middag. :)

Alleszins, heb daar al veel vriendjes teruggevonden en sinds deze week ook een belangrijk vriendje gemaakt. Want wie is mijn nieuwe vriend? Barack Obama! Jaha! De Democratische presidentskandidaat in de VS...

Hij heeft mij niet toegevoegd - zo goed kennen we elkaar nu ook weer niet ;) - maar ik heb hem gevraagd om mijn vriendje te zijn en zie...hij zei nog "ja" ook! Het doet wat met een mens hoor...zo in de gedachte leven dat je een rechtstreekse lijn hebt naar de machtigste man op aarde - allez, straks toch...als alles goed loopt dit najaar :).

Even serieus, waarschijnlijk zit er een team van mensen dagelijks vriendjes aan te maken op LinkedIn, facebook,... maar het maakt een verschil. Vanwege de simpele mededeling in mijn mailbox "Congratulations! You and Barack are now connected" zou ik zo in een campagnemachine meestappen...en ik ben dan nog niet eens Amerikaan! Wat zou dat dan geven voor al die twijfelaars?

En wat ik me nog afvraag...zou iedereen gecheckt worden? Zou het team van Barack mij op google gezocht hebben? En wat hebben ze dan begrepen van al die Nederlandstalige info? Zou Filip De Winter een vriendje kunnen zijn van Barack? Hoe gaat dat in zijn werk? Hm...ik ga het mijn nieuwe vriend eens moeten vragen... :)

Eerlijke handel

Een "Belgische" kip...

*zucht* Dat ik er zelfs maar aandacht wil aan besteden, maar het moet me gewoon even van het hart. Vandaag viel "De Belleman" in mijn bus...het promo-magazine van N-VA. Omdat ik weet wat voor moeite het kost om al die magazines in de bus te krijgen - maar dan voor een andere partij :) - neem ik graag de moeite om het eens door te nemen.

Maar dan vind je op de voorpagina dit schokkend verhaal:

OCMW-voorzitter lanceert Belgische Kip
Na de Vlaamse Leeuw en de Waalse Haan is er nu ook de Belgische Kip.
Op 20 maart vond de feestelijke inhuldiging plaats van drie reuzenkippen aan het OCMW woon- en zorgcentrum de Vijvers in Ledeberg (allen daarheen! nvdr). De kippen noemen Dotty, Karootje en ... de Belgische Kip. Deze laatste draagt de kleuren van de Belgische vlag. (...)
Het woon- en zorgcentrum de Vijvers is een OCMW-rusthuis en moet bijgevolg politiek neutraal zijn. (...) Het moet openstaan voor iedereen, ongeacht hun politieke, filosofische of religieuze overtuiging. Neutraliteit is een absolute must. (...)
OCMW-raadslid Elke Sleurs bleef principieel afwezig op de inhuldiging.

Goed gedaan, Elke! Wat ben ik blij dat er nog politici zijn die zich bezighouden met de belangrijke zaken in het leven. Boe! Stoute Belgische Kip! *zucht*

Allez, ik wil er nog inkomen dat N-VA de strijd tegen alle Belgische symbolen wil voeren - zo tolerant ben ik dan nog - maar zouden er werkelijk Vlamingen te vinden zijn die het woon- en zorgcentrum niet willen betreden omdat er ergens in de tuin een Belgische Kip staat?

Vraag me overigens af wat mijn Vlaams progressief OCMW-raadslid/vriend hier van vindt... :)

Vlug naar ander nieuws, te lezen in Metro:

Rosario vereeuwigt Che in brons.
Een vier meter hoog standbeeld van Ernesto 'Che' Guevara kijkt uit over de Argentijnse stad Rosario. Het was zaterdag officieel tachtig jaar geleden dat de in 1967 vermoorde revolutionair in Rosario werd geboren, maar waarschijnlijk werd hij in werkelijkheid een maand eerder geboren. Che's dochter Aleida woonde de onthulling van het beeld bij. Het standbeeld is het eerste gedenkteken voor Che Guevara in zijn geboortestad.

Buiten het feit dat een mens zich kan afvragen waarom het tachtig jaar moet duren... :) brengt dit vooral mijn discussie met De Gentse Zwijger opnieuw naar boven. :)