Done evaluating

Sinds gisteren terug in het land! Die laatste evaluatie in Tshwane was een evaluatie te veel :) Bijzonder vermoeiend om na twee evaluaties nog eens alle vragen uit de kast te halen en heel veel interviews af te nemen. Maar goed, het is gelukt (net...Bert begon lichtjes te crashen en ik viel wel bijna in slaap tijdens de gesprekken)!

Grappige anekdotes wel, daar in de hoofdstad van Zuid-Afrika. Een stad met maar liefst 2,5 miljoen inwoners die samenwerkt met Maasmechelen in Vlaanderen...goed voor 40.000 inwoners. Je kan je vragen stellen over de schaal van vergelijking die mogelijk is. Of zoals de Zuid-Afrikanen het zelf aanbrachten: "we could fit the whole of Maasmechelen in our World Cup soccer-stadium!" (en dan hebben ze nog 6.000 plaatsen over). Voor de rest ook hier weer interessante gesprekken...veel materiaal om te verwerken...

Ondertussen kregen we berichten uit Oman van onze evaluator-in-crime Marike dat ze goed aangekomen was. En zo heb ik er een kennis bij in het voor mij onbekende Oman (maar dat bekend zal worden als ik haar blog ga volgen). Gisteren stuurde ze ons tevens de link naar een berucht 'Kabouter Wesley'-filmpje...iedereen keer als wij cola dronken vond ze precies de vergelijking met onderstaande. Vreemd, hoop dat het niet aan mij gelegen heeft :)

Cable Mountain

Het dagje vakantie zit er op, vandaag ging het richting Pretoria (met tussenstop in Bloemfontein, beetje de hele dag onderweg met andere woorden).

Het verblijf in de Cape Town Lodge was meer dan in orde, vooral deze morgen toen ik de gordijnen opentrok en vanuit mijn bed nog een beetje kon liggen kijken naar de Tafelberg… Alhoewel we over onze decompressiedag gisteren ook niet kunnen klagen. Wim en Bert hadden een fijn bezoek aan Robben Island en ik had een geweldige dag met terrasje, zon en rust. ’s Avonds gingen we eindelijk voor de lang aangekondigde ‘wining and dining’ aan de fameuze ‘Waterfront’ van Kaapstad.

Maar de fun in Cape is dus voorbij. De combinatie Table, Cable en Cape zorgde overigens voor de nodige spraakverwarring met ‘Cable Mountain’ als gevolg. Een dag reizen, twee volle dagen evalueren in Pretoria – hopelijk lopen de interviews even vlot als in Witzenberg – en we kunnen terug richting Belgenland vertrekken. Waarschijnlijk zijn daar niet de temperaturen van tel zoals we die gisteren in Kaapstad hadden (maar vandaag ook alweer veel minder)…aan de andere kant kennen ze in Zuid-Afrika ook geen ‘koninklijke verduidelijkers’ dus heeft ieder land wel iets (you could wonder what I prefer)…

Decompressie

Na 11 – drukke! – dagen nood aan een decompressiedag. Ons verblijf voor een dag in Kaapstad, vooraleer door te vliegen richting Tshwane, komt dus als geroepen. Terwijl Wim en Bert historische grond gaan bezoeken (Robben Island) trek ik mij terug aan het zwembad van het hotel, met zicht op de Tafelberg, en tokkel ik een beetje op mijn pc.

Mijn internetverslaving wordt alweer eens aangetoond aangezien ik nu heel blij ben na drie dagen zonder. Maar het is ook een beetje decompressie na een conferentie, twee evaluaties, verschrikkelijk veel gesprekken en evenveel indrukken. Kaapstad is overigens overweldigend fantastisch, hier kom ik nog terug!

Ter info voor de WK-liefhebbers: dezer dagen is hier wel wat te doen rond de stadiums van het WK Voetbal deze zomer. Blijkt nu dat die door de respectievelijke steden moeten overgenomen worden, niet meteen een geweldig geschenk want ongelooflijk verlieslatend. Tot overmaat van ramp blijken sommige van de stadiums ook niet geschikt om rugby of cricket (sporten die nog een stuk populairder zijn dan ‘soccer’) te spelen en kunnen ze dus enkel voor voetbal dienen…wat moet een stad daar mee? In Cape Town kunnen ze er gelukkig wel nog iets meer mee doen dan voetbal (alhoewel ze eigenlijk ook al een rugby-stadium hebben). Zet tot nadenken: het wereldkampioenschap was geweldige PR voor Zuid-Afrika, maar het komt wel met een prijs…

“E+G=S” en “External introspection”

Vóór en na de conferentie in Mangaung zijn we ook bezig met de evaluatie van enkele stedenbanden. De band van Gent met Mangaung zelf, deze week ook de band tussen Essen en Witzenberg. Dus vloog het evaluatieteam Bert, Marike (experte stedenbanden, onderzoek rond gedaan), Wim (ervaringsdeskundige als Noord-Zuidambtenaar Genk) en ikzelf deze week van Mangaung richting Kaapstad. Vandaar ging het richting Witzenberg.

Hier zeker niet de intentie de volledige rapporten en bevindingen tentoon te spreiden – die zijn er overigens nog niet – maar na een week samen reizen begin je toch zo wat aan elkaar te kleven. Fijn! Maandag en dinsdag trekken we nog richting Tshwane/Pretoria voor een evaluatie van hun band met Maasmechelen, maar daar kan Marike jammer genoeg niet meer aan deelnemen. Die vloog vandaag terug richting Oman (waar ze werkt aan de universiteit). Dus bleven de heren van het team moederziel alleen achter in Kaapstad. We missen Marike nu al…

Leerrijk ook zo van die evaluaties. Zo leer je dat “E+G=S” is (Education and God equals Success) en spreken we in de toekomst niet over een evaluatie maar over een ‘external introspection’. Die Zuid-Afrikanen weten het wel uit te leggen. :)

Succesvolle conferentie - bericht aan ouders

Ondertussen is het al vrijdagavond en zitten we met een team in Witzenberg (meer bekend van Ceres-fruitsap), maar toch nog even terugblikken op maandag en dinsdag. Toen was het namelijk die befaamde conferentie…en het was een doorslaggevend succes! En dat zeggen we niet omdat VVSG het georganiseerd heeft, dat zeggen de deelnemers. :) (die deelnemers zie je overigens op de groepsfoto hierboven)

Buiten nog enkele probleempjes met sprekers die niet tijdig op de conferentie geraakten en een kleine aanpassing in het programma van maandag verliep het eigenlijk allemaal zoals gepland. Maar het was ook inhoudelijk bijzonder interessant, zelfs met speeches van burgemeester Morule van Mangaung en van onze VVSG-voorzitter Luc Martens die toch altijd een stuk algemener zijn. Maar ook dat bleek geen probleem…wat aantoont dat er al lang een noodzaak was bij verschillende lokale besturen – zowel in het Noorden als in het Zuiden – om meer te netwerken met elkaar. En de netwerking was er zeker. Met dank dus aan Bert voor de inhoudelijke organisatie en Tine voor de praktische! Het zijn stresserende tijden geweest maar het was het meer dan waard.

Zoals het hoort promoveerde ik mezelf tot ‘Grote Roerganger’ van het feest op dinsdagavond. Daarbij vergat ik even dat ik tijdens het diner mijn gsm en fototoestel op tafel had gelegd en ziedaar…die waren naar het einde van de avond toe allebei verdwenen. Hoera! Niet zo’n geweldige afsluiter persoonlijk – en dat na mijn aircostoot – maar we trekken het ons niet te veel aan. Wel bericht aan de ouders: jullie krijgen dus geen nieuws omdat ik in de onmogelijkheid verkeer tot communiceren (en tot overmaat van ramp ook nog geen internetverbinding in Witzenberg, hopelijk morgen wel in Kaapstad). Maar alles is hier dus wel ok!

Aircostoten

Het zou natuurlijk niet perfect zijn als ik geen stoot zou tegenkomen. Letterlijk in dit geval… Lang leve aircotoestellen! Of voornamelijk het buitengedeelte van zo’n toestel waar ik gisterenmiddag in volle vaart tegen aan ging. Resultaat: scheve bril, ongelooflijke buil en thuisblijven ’s avonds wegens te veel hoofdpijn.

Maar de nachtrust heeft me goed gedaan en vandaag heb ik enkel nog hoofdpijn doordat mijn bril wat scheef staat (mijn ogen willen precies niet meteen aanpassen). “Hebben ze daar dan geen opticiens?” hoor ik enkelen al vragen. Ja, tuurlijk wel, maar een mens moet er wel geraken. Want ondertussen loopt dus die evaluatie van Gent-Mangaung en zijn we toch wel wat uurtjes onderweg. Waaronder ook drie uur voor een braai deze middag, ik geef het toe…

Organisatorisch loopt het toch een beetje moeilijk met een printer die niet wou werken gisteren, de annulatie van burgemeester Daniël Termont vannacht (connectie gemist in Munchen en keerde terug naar Gent omdat hij hier ten vroegste maandagnamiddag zou kunnen zijn en dan is het ook niet echt de moeite meer) en wat problemen met ‘keynote speakers’ die hier niet meteen geraken. Komt allemaal wel goed… No stress.
Voor vandaag zit het werk er wat op…nog wel even verslagen maken van gesprekken straks. En morgen is het D-1: de laatste dag vóór de conferentie “Winning through twinning”…en meteen de dag dat (hopelijk) al onze deelnemers arriveren. Kijken er hier wel al naar uit om iedereen te verwelkomen, het is toch eens iets anders zo…normaal gezien zien we de Vlaamse besturen vooral op vorming in Brussel en de Zuiderse besturen enkel op werkbezoek, nu komen die allemaal hierheen!

Toch vertrokken

Dinsdagnamiddag zag het er even spannend uit voor het vertrek richting Zuid-Afrika. Een staking van de verkeersleiders in Zaventem…maar gelukkig werd al snel een alternatief gevonden: met de Eurostar richting London! Hoera!

Alhoewel hoera…dat betekende na ons treinritje (we waren met een delegatie van vier: collega’s Bert en Tine, Noord-Zuidambtenaar van Genk Wim en ikzelf) sleuren met de bagage doorheen London. Dat betekende oa ook een extra valies want hadden wat materiaal mee te doen. Klein beetje chaotisch dus in de metro en onder tijdsdruk maar dat is allemaal gelukt dus stonden we op woensdagmorgen in Johannesburg en waren we in de namiddag in Bloemfontein/Mangaung. Alwaar we kennismaakten met de schattigste luchthaven ter wereld en ’s avonds een hapje gingen eten aan ‘the waterfront’. Die avond werd onze delegatie ook compleet door de aankomst van Marike die samen met ons de evaluatie van enkele stedenbanden zal doen.

Ondertussen is de praktische organisatie van die conferentie die we hier houden maandag en dinsdag volop bezig (met alle praktische problemen er bij natuurlijk) en loopt de evaluatie van de stedenband Gent-Mangaung naar behoren. We’re good to go…