Hide Pork

LinkedIn en facebook, ik ben er helemaal weg van. Goed, ik geef het toe, ik ben meer weg van facebook dan LinkedIn... Al begin ik LinkedIn nu toch ook wel interessant te vinden, maar vooral werkgerelateerd dan.

Vanwaar deze plotse bejubeling van deze 'communities'? Omdat ik vandaag plots het besef kreeg dat je zo opnieuw in contact komt met mensen die je al een hele tijd niet gehoord hebt. Leuke mensen, interessante mensen waar je om de een of de andere reden niet meer van hoorde of die je zelf door het drukke leven niet meer belde of mailde. Met instrumenten als facebook is het plots veel gemakkelijker om te zien waar die mee bezig zijn en leg je ook sneller opnieuw contact... Nele die trouwt, Bart die zijn eerste klacht indient bij de politie, Lies die blijkbaar in Thailand zit, Kimja die aan haar thesis werkt en Ilse die uitkijkt naar een relaxweekend. Als je die dingen leest dan wil je daar toch meer over weten! Of zou dat mijn nieuwsgierige aard zijn? Alleszins, je krijgt toch enigszins het gevoel elkaar (weer) beter te leren kennen...

En zo kwam ik deze week Vicky tegen in deze virtuele wereld. Ooit de strijdlustige 'rooie' in buurgemeente Maldegem, nu gelukkig samenwonend in Wijgmaal. En werkzaam voor TBWA. Op zich wist ik dat al, maar het zo 'opnieuw' ontdekken deed me naar de website surfen en leerde mij dat dit het bureau is dat - wat mij betreft - de beste reclame ooit in huis had: London Memories, een campagne voor Eurostar waarbij woordspelletjes centraal stonden. De beste vind je hier op foto: Hide Pork. Hilarisch!! Het is ondertussen al een kleine drie jaar geleden - van de tijd dat ik in Brussel woonde - maar deze campagne is me altijd bijgebleven. Iedere keer opnieuw als ik de affiche zag moest ik op z'n minst glimlachen...en het werkt nog steeds tot op de dag van vandaag. Hide Pork... (John Lemon, Duckingham en beertje Puddington waren ook wel grappig natuurlijk :))

Dit alles om dus te zeggen dat ik waarschijnlijk verslaafd ben aan mijn computer. En na het linken van mijn blog, link ik nu terug: het blogbericht van Henri heeft ergens wel een punt. Ik kan niet op café wil ik mijn virtueel netwerk onderhouden. :) Dus is maar de vraag of iemand kan overleven op basis van dit soort 'communities'...mijn inziens is het nog steeds veel beter een pint te gaan pakken. Maar daarvoor moet je uit de zetel komen natuurlijk... :)

De komende vier dagen niet in Londen - ondanks het varken achter de boom - maar wel in mijn droomstad Parijs! Ik weet het, niet gezond met alle toestanden van de afgelopen week maar ik beloof het rustig aan te doen (met Kim in de buurt zullen de voetjes genoeg de hoogte in gaan ;))...

Btw, voor wie mij nog niet gevonden had op facebook of LinkedIn: hier rechts vind je tussen de links naar andere interessante blogs (al moet ik daar ook eens opkuis houden ;)) en het blogarchief de links naar mijn profielen...kwestie dat jullie mij ook daar terugvinden (voor zover dat nog niet het geval was). :)

Klaar voor de Gentse Feesten

Gent is er al helemaal klaar voor...of dan toch tramlijn 1. Een goede gewoonte van vorig jaar wordt opnieuw overgenomen: de tramhaltes worden in het plat Gents omgeroepen.
Wel even schrikken deze morgen toen ik nog half slapend plots "Volgenden arrei: Sent-Pietersch-stoase" hoorde...

Bolivia Express

Het "Plan Bolivia" is bij deze van naam veranderd en is vanaf nu "Bolivia Express", kwestie van het gevoel te hebben toch bezig te zijn met de voorbereidingen van die trip (want dat is niet echt het geval).

Al moet ik toegeven dat ik ondertussen al hoogtepilletjes en Micropur heb, samen met wat materiaal tegen insectenbeten. Mijn collega Ilse bracht me al wat info mee - moet ik natuurlijk nog doornemen - en ook Bart deed al een bijzonder goede bijdrage. :) Maar een echte voorbereiding is dat nog niet (moet nog eens zien voor inspuitingen en wat ik allemaal ga meenemen en zo)...

En vandaag in het nieuws: bus die neerstort in een ravijn in Bolivia...zeker dertig mensen kwamen daarbij om. Hm, misschien toch niet te veel voorbereiden. :)

Avondactiviteiten geschrapt

In het kader van de afgelopen mededelingen wenst de Revolutionaire Raad te melden dat 'el lider maximo' de verschillende geplande avondactiviteiten geschrapt heeft. Dit met de bedoeling voldoende rust te kunnen nemen, meteen ook de reden waarom hij vandaag niet op het werk aanwezig was. De Revolutionaire Raad wenst bij deze welgemeende excuses aan te bieden aan de zusjes en Kristien voor het schrappen van de gezamenlijke activiteiten en verzekert dat nieuwe afspraken gemaakt zullen worden.

*nog steeds niet helemaal 100% blijkbaar :)*

A l'aise, ma fraise!

Ondanks de system failure afgelopen weekend toch niet binnen te houden:

• Vrijdagavond eten met Sofie in de Gekroonde Hoofden...met allerlei analyses en een preek dat ik niet voldoende op mijn gezondheid let. ;)
• Zaterdagnamiddag de shopping/soldendrukte getrotseerd en zelf ook met wat materiaal naar huis gekomen. :)
• Zaterdagavond paling gaan eten met de ouders (en vrienden van de ouders) in Overmere...samen met een preek dat ik niet voldoende op mijn gezondheid let. :)
• Zondagnamiddag verjaardagsfeestje Anke in Brussel (fijn fijn!).
• Zondagavond eten met Magteld, John, Fre, Wouter, Mare en Christine om te zien hoe bruin Magteld wel niet was na terugkomst uit Corfu.

Dat er van al deze activiteiten geen foto's zijn, zegt al veel over mijn toestand. :) Maar toch blij dat ik niet heel het weekend binnen zat want vandaag te lezen in de Druivelaar:

"Als het op Sint-Godelieve regent, vult zij haar putje voor veertig dagen."

Vandaag was het Sint-Godelieve...dat belooft voor deze zomer...

Total breakdown - system failure

Sinds dit weekend mogen we het wel stellen: we zitten met een total breakdown/system failure. De klachtjes van afgelopen week/vorig weekend waren terecht maar kaderen, vrees ik, in een groter geheel: een opstootje van mijn klierkoorts...

Het is ondertussen meer dan vijf (!) jaar geleden dat ik een serieus geval van klierkoorts had. Pasen 2003 bracht ik door in het ziekenhuis - en alle bezoekers hadden chocolade mee terwijl ik dat niet mocht eten. :) Klierkoorts is eigenlijk een kinderziekte, wat maakt dat als je het op latere leeftijd krijgt het soms iets ernstiger is. Bovendien bestaat het dan nog in verschillende gradaties...bij mij was het toen dus vrij ernstig. Na veertien dagen bijna niet eten werd ik toen opgenomen in het ziekenhuis om daar een paar dagen tot rust/op krachten te komen. Maanden na mijn ontslag uit het ziekenhuis had ik soms nog last, maar ook dit ging weer voorbij.
Aangenaam om weten: klierkoorts blijft eigenlijk in het lichaam "hangen". Wat betekent dat het tijdens intensieve periodes en door onvoldoende rust het even weer de kop kan opsteken. Wat dus - vermoedelijk - nu weer het geval is.

De euro ging gisteren aan het rollen: na weer eens een nacht van 12u slaap (wat zelfs voor mij abnormaal veel is ;)) moest ik nog vlug even naar het centrum van Gent om een cadeautje op te pikken. De tramrit tot daar, het shoppen en het terugkeren bezorgde me zowaar een hevige zweetaanval. Nochtans is die inspanning niet van de zwaarste...

Op dit moment neem ik me gewoon voor voldoende rust te nemen, de enige remedie overigens. Hoe ik dat de komende maand precies ga doen (Parijs, Gentse Feesten, trouwfeest,...) is nog een klein raadsel...het zal minder werken worden. :)

PS: mijn dik oog is ondertussen alweer voorbij (volgens mijn ouders was het een "zwienepuuste"(???) en dat krijg je door "op de greppel te schijten", volgens Sofie krijg je zoiets van "tegen de kerk te pissen"...twee activiteiten die ik nochtans niet gedaan heb de laatste tijd. :)).
PS2: Tineke, niet mee inzitten! Begin augustus ben ik weer volledig tiptop! Beter nu ziek dan binnen een maand! :) En oh ja, ben bij de apotheker langsgeweest dus dat is ook allemaal in orde... (hoogtepillen, micropur, maar ook iets voor de voeten)

Amai, mijn voeten

Mijn lichaam functioneert niet meer naar behoren. Nood aan vakantie of te veel avondvergaderingen? Of te zware weekends? :) Wie zal het zeggen...

Feit is dat mijn voeten al een paar weken last hebben van de warmte en de ruimte tussen mijn tenen dus helemaal 'verhit' is. Met hevige jeukaanvallen tot gevolg... Een normaal mens stapt naar de apotheek en vraagt een middeltje. Mijn apotheek is hier net om de hoek - ik moet er zowaar iedere dag passeren - maar denk je dat ik al binnengesprongen ben? :s Tot overmaat van ramp staat het ooglid van mijn linkeroog dik...precies of ik slaag gekregen heb en ik denk niet dat dat het geval is. :) Morgen dus heel dringend eens binnenspringen bij die apotheek... (ja Tineke, ook voor Micropur en hoogtepillekes voor in augustus moet ik dringend gaan :))

Over voeten gesproken: die van Bert, Anke, Bart en Evelien zullen eind augustus ook serieus afzien. Ze doen dan namelijk mee met de Oxfam Trailwalker: in 30 uur 100km door de Hoge Venen marcheren. Waarom zou een mens zo gek zijn? Omdat het voor het goede doel is natuurlijk. Animo is team 109 en je kan hen alvast steunen door hier te klikken! Als je liever de meer wervende tekst van Evelien leest, die vind je hier. :) Succes aan het animo-team!

En terwijl we toch bezig zijn over het goede doel: Nelson Mandela wordt op 18 juli 90 jaar, meteen voor Linx+ een goede reden om de aandacht nog eens op Zuid-Afrika te vestigen via het sturen van verjaardagskaarten naar het levend monument van de anti-apartheidsstrijd. En via Zuid-Afrika kom ik ook op deze oproep: de verkiezingen in Zimbabwe waren een regelrechte schande en dus kunnen we maar beter de druk opvoeren. Door de petitie van Avaaz te ondertekenen, met een oproep aan president Mbeki van Zuid-Afrika om vrede te brengen in de regio.

Of hoe we van een blog over voeten in Zimbabwe belanden...