Sack Wolfie

Paul Wolfowitz, Wolfie voor de vrienden, is er nogal ééntje. In een vorig leven was ie onderminister voor defensie voor president George W. Bush. En we weten allemaal dat het defensiebeleid van "Dubya" een groot succes is (Wolfie was een hevig voorstander van de inval in Irak)... Nu is Wolfie president van de Wereldbank.

De Wereldbank werd in het leven geroepen ter ondersteuning van ontwikkelingslanden. Armoedebestrijding en het verbeteren van de levensstandaard zijn daarbij basisbegrippen. Dus probeert de Wereldbank fondsen vrij te krijgen, sluit het goedkope leningen af en verleent het bijstand aan landen in groei. De methodieken worden soms in twijfel getrokken, maar tot daar aan toe... Bij het aantreden van Wolfie werd duidelijk dat corruptiebestrijding een kernpunt is wil men de ontwikkeling een stap vooruit helpen.

Wolfie heeft dat niet zo begrepen. Niet lang na zijn aanstelling bezorgde hij zijn minnares een salarisverhoging van 60.000 $. Dames, hier kunnen jullie nog iets van leren! Haar totaal salaris kwam zo op 193.000 $ (!), dat is zelfs 10.000 $ meer dan wat Condie verdient (de baas van Shaha Rizza, de minnares in kwestie).

Jammer voor Wolfie, maar die loonsverhoging werd toch wel publiek gemaakt zeker?! En nog erger: de mensen begrijpen dat dus niet hé! Nog beter: de NGO-sector en zowat alle landen ter wereld (behalve de VS uiteraard, Wolfie has a friend) schreeuwen om zijn ontslag! Probeer dat maar eens te begrijpen... Het is toch niet de bedoeling dat bij het bestrijden van corruptie je zelf integer moet zijn?

Onderteken de petitie om de eis van de NGO-sector meer kracht te geven.

Misschien moet ik Wolfie uitnodigen voor de vorming "Integriteit" en hem de pocket "De deontologische code" bezorgen...ook al zal ie misschien argumenteren dat lokale besturen toch iets anders zijn dan de Wereldbank...

1 mei

1 mei, dag van de arbeid, dag van de socialisten. Ook al hoorde ik vandaag dat ook liberalen het wel hun dagje vinden... In Zaal Germinal (lokaal sp.a Eeklo) waren we het alvast eens: misschien hebben ze vandaag bij die arbeiders kiespotentieel ontdekt maar vijftig jaar geleden was dat toch niet het geval.

Lokaal: stoet in Gent en koffietafel in de namiddag in Eeklo. Het perfect moment om het nieuw dagelijks bestuur voor te stellen. Toch altijd een beetje onwennig als mensen zo plots applaudiseren...

Nationaal: Freya laat opnieuw van zich horen met een geweldig voorstel om schoolverlaters een contract van twee jaar aan te bieden. Echt geweldig...alleen vraag ik mij op dit moment nog af hoe dat praktisch allemaal in zijn werk zal gaan. Neen, dan kon ze mij meer bekoren met de harde uitval naar het regime in Polen. Een land in de Europese Unie dat zo'n homofobe taal durft uitkramen...niet te schatten gewoonweg...

Internationaal: wist u het al? België heeft een zitje in de VN-Veiligheidsraad. Volgende maand zijn we daar zelfs voorzitter van en Karel De Gucht, minister van Buitenlandse Zaken, zal van de kans gebruik maken om Darfur hoog op de agenda te plaatsen. Schitterend! Karel is een geweldig minister van Buitenlandse Zaken, niet altijd even diplomatisch maar scoren doet ie wel. Ja, een sos die een liberaal lof toezwaait...het moet allemaal kunnen in onze paarse samenleving. :) Enfin, Karel maakt een statement (terwijl ie Sudan bezoekt!) twee dagen na de internationale Darfurdag om aandacht te vestigen op de schrijnende omstandigheden daar...geweldige timing én hoogstnoodzakelijk.

(op de foto: Hugh Grant nav de internationale Darfurdag)

Senne en konijnen

Senne is heel braaf. Senne Torck is de kleine van Ilse en Mike die ik ken via animo en deze namiddag was het babyborrel. En daarbij kon de conclusie dus gemaakt worden dat Senne braaf is: slapen en eten is de voornaamste bezigheid. Zelfs wenen komt er niet bij kijken, ook niet toen Bram vrij onhandig te werk ging ("hoofdje ondersteunen, Bram, hoofdje ondersteunen!!!" - de jonge moeder kreeg bijna een hartaanval)...

Ondertussen probeer ik mijn taak als babysitter nog goed te volbrengen. Sofie en Karel zijn voor een familieweekend naar Center Parcs, ik ben degene die ondertussen op de konijnen probeert te letten. Evident is dat allemaal niet... Bij een vorige editie mocht ik op de goudvissen passen en toen viel er plots één dood. Konijnen leven nog, dat vind ik al een hele prestatie. Op de foto links zie je Freaky: heel bang konijn dat de angst ondertussen overgezet heeft op agressie, eten geven wordt op die manier eerder een avontuur dan een alledaagse taak. Pluisje, foto rechts, is minder mensenvreemd en heeft het hier helemaal naar haar zin. Volhouden konijntjes! Baasjes zijn bijna weer thuis!

Weer (om te) kletsen

Ligt het aan de temperaturen of is het eerder toevallig? Maar de fijne ontmoetingen zijn dezer dagen moeilijk bij te houden. Samen gezellig op terrasjes zitten (of ergens anders) en kletsen, kletsen, kletsen...

Dinsdagavond was het weer eens tijd om met de 'zusjes' te gaan eten. Tof Italiaans restaurant, megagrote pizza gedeeld met Nathalie. Veel te vertellen want we hadden elkaar een tijdje niet gezien, veel raadgevingen en advies. Gelukkig dat er zusjes zijn...

Gisterenavond een soort van reünie met de BTC'ers. Vorig jaar in juni de Algemene Informatiecyclus van BTC gevolgd en daar is een heel hechte groep uit gegroeid. Sommige zie je al wat meer dan de andere, maar het is altijd fijn om elkaar terug te zien.
Op aangeven van Tineke werd gisteren nog eens afgesproken. My place was the place to be voor kletsen, sangria drinken, toastjes eten en foto's kijken. Vooral dat laatste was heel erg leuk...met zo'n internationaal ingesteld gezelschap passeerden heel wat landen de revue: Lieve was net terug van Ghana, Sam heeft een paar maand in Nepal en Nieuw-Zeeland gezeten, Tim en Kimja hadden foto's bij van Kenia, ikzelf kon showen met Botswana. De foto's waren in sommige gevallen zo mooi dat we er al aan denken om een expositie te houden. ;) En daarbij zou een wedstrijd "mooiste zonsondergang" zeker niet misstaan. :)

Uiteindelijk dus weer laat het bed in maar met zo'n mooi weer is dat zo erg niet. Bovendien mocht ik met een echt knappe stoot het bed in kruipen. :)) Lieve bleef slapen want die had niet veel zin om nog terug te keren naar Sint-Niklaas. En dat mocht ze zeker want het feestje was een succes dankzij haar (of zie je mij al professioneel sangria maken?)!

Sego vs Sarko

Eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen achter de rug, gelukkig weet Wii van Nintendo al wie de tweede ronde gaat winnen. ;)
Go Ségo Go!

Weekend Amsterdam

Impulsieve beslissingen zijn soms gewoon de beste. Vrijdagmorgen heb ik beslist dat ik dit weekend ging afzakken naar Amsterdam. Ruud gecontacteerd en zaterdagmiddag vertrokken...zalig!

Ruud werkte voorheen op het Europees Parlement en via animo leerde ik die kennen. Hele toffe gast, maar sinds kort dus weer werkzaam in Nederland (Den Haag, maar woont in Amsterdam). De geknipte persoon om terug te zien met andere woorden en om mee af te spreken. Natuurlijk doorkruiste ik zijn plannen voor het weekend. Maar die hartelijke Nederlanders maken van de noodzaak een deugd: ik mocht gewoon mee op diner 's avonds bij vrienden van hem (dank je wel Tom en Joop dat ik er bij mocht zijn!). Heel gezellig want een internationaal samengestelde tafel (verloren gelopen Amerikaan, een Belg die al twaalf jaar in Nederland woont,...). Een hele avond eten, kletsen en vooral veel wijn drinken. Later op de avond dan uiteraard ook nog een stapje in de Amsterdamse uitgaanswereld gezet. Het was laat...en met veel drank... :)

Oh ja, mijn oorspronkelijke reden om naar A'dam te gaan: een Che-tentoonstelling in het Tropenmuseum. Daar ben ik deze namiddag nog geraakt en het was ongelooflijk interessant. Het museum op zich was bijzonder boeiend...tentoonstelling iets minder maar toch nog wel best ok.

Geweldig weekend achter de rug met andere woorden! Maar nu wel doodop...

Kutunka

Een stapje in de wereld zetten is altijd fijn. :) Vandaag ging op het Sint-Pietersplein in Gent Kutunka door, een duurzaam intercultureel festival.

Het was dikke fun met heel veel volk, alleen een beetje te koud. Gelukkig dat het niet regende. Leuke muziek maar natuurlijk nog veel leuker om mensen tegen te komen en een klapke mee te doen. Lindsy (op foto met haar vent) en Sara waren de slachtoffers van de avond. ;)

Ja, die alternatieve feestjes zijn leuk... :)