Senne en konijnen

Senne is heel braaf. Senne Torck is de kleine van Ilse en Mike die ik ken via animo en deze namiddag was het babyborrel. En daarbij kon de conclusie dus gemaakt worden dat Senne braaf is: slapen en eten is de voornaamste bezigheid. Zelfs wenen komt er niet bij kijken, ook niet toen Bram vrij onhandig te werk ging ("hoofdje ondersteunen, Bram, hoofdje ondersteunen!!!" - de jonge moeder kreeg bijna een hartaanval)...

Ondertussen probeer ik mijn taak als babysitter nog goed te volbrengen. Sofie en Karel zijn voor een familieweekend naar Center Parcs, ik ben degene die ondertussen op de konijnen probeert te letten. Evident is dat allemaal niet... Bij een vorige editie mocht ik op de goudvissen passen en toen viel er plots één dood. Konijnen leven nog, dat vind ik al een hele prestatie. Op de foto links zie je Freaky: heel bang konijn dat de angst ondertussen overgezet heeft op agressie, eten geven wordt op die manier eerder een avontuur dan een alledaagse taak. Pluisje, foto rechts, is minder mensenvreemd en heeft het hier helemaal naar haar zin. Volhouden konijntjes! Baasjes zijn bijna weer thuis!

Weer (om te) kletsen

Ligt het aan de temperaturen of is het eerder toevallig? Maar de fijne ontmoetingen zijn dezer dagen moeilijk bij te houden. Samen gezellig op terrasjes zitten (of ergens anders) en kletsen, kletsen, kletsen...

Dinsdagavond was het weer eens tijd om met de 'zusjes' te gaan eten. Tof Italiaans restaurant, megagrote pizza gedeeld met Nathalie. Veel te vertellen want we hadden elkaar een tijdje niet gezien, veel raadgevingen en advies. Gelukkig dat er zusjes zijn...

Gisterenavond een soort van reünie met de BTC'ers. Vorig jaar in juni de Algemene Informatiecyclus van BTC gevolgd en daar is een heel hechte groep uit gegroeid. Sommige zie je al wat meer dan de andere, maar het is altijd fijn om elkaar terug te zien.
Op aangeven van Tineke werd gisteren nog eens afgesproken. My place was the place to be voor kletsen, sangria drinken, toastjes eten en foto's kijken. Vooral dat laatste was heel erg leuk...met zo'n internationaal ingesteld gezelschap passeerden heel wat landen de revue: Lieve was net terug van Ghana, Sam heeft een paar maand in Nepal en Nieuw-Zeeland gezeten, Tim en Kimja hadden foto's bij van Kenia, ikzelf kon showen met Botswana. De foto's waren in sommige gevallen zo mooi dat we er al aan denken om een expositie te houden. ;) En daarbij zou een wedstrijd "mooiste zonsondergang" zeker niet misstaan. :)

Uiteindelijk dus weer laat het bed in maar met zo'n mooi weer is dat zo erg niet. Bovendien mocht ik met een echt knappe stoot het bed in kruipen. :)) Lieve bleef slapen want die had niet veel zin om nog terug te keren naar Sint-Niklaas. En dat mocht ze zeker want het feestje was een succes dankzij haar (of zie je mij al professioneel sangria maken?)!

Sego vs Sarko

Eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen achter de rug, gelukkig weet Wii van Nintendo al wie de tweede ronde gaat winnen. ;)
Go Ségo Go!

Weekend Amsterdam

Impulsieve beslissingen zijn soms gewoon de beste. Vrijdagmorgen heb ik beslist dat ik dit weekend ging afzakken naar Amsterdam. Ruud gecontacteerd en zaterdagmiddag vertrokken...zalig!

Ruud werkte voorheen op het Europees Parlement en via animo leerde ik die kennen. Hele toffe gast, maar sinds kort dus weer werkzaam in Nederland (Den Haag, maar woont in Amsterdam). De geknipte persoon om terug te zien met andere woorden en om mee af te spreken. Natuurlijk doorkruiste ik zijn plannen voor het weekend. Maar die hartelijke Nederlanders maken van de noodzaak een deugd: ik mocht gewoon mee op diner 's avonds bij vrienden van hem (dank je wel Tom en Joop dat ik er bij mocht zijn!). Heel gezellig want een internationaal samengestelde tafel (verloren gelopen Amerikaan, een Belg die al twaalf jaar in Nederland woont,...). Een hele avond eten, kletsen en vooral veel wijn drinken. Later op de avond dan uiteraard ook nog een stapje in de Amsterdamse uitgaanswereld gezet. Het was laat...en met veel drank... :)

Oh ja, mijn oorspronkelijke reden om naar A'dam te gaan: een Che-tentoonstelling in het Tropenmuseum. Daar ben ik deze namiddag nog geraakt en het was ongelooflijk interessant. Het museum op zich was bijzonder boeiend...tentoonstelling iets minder maar toch nog wel best ok.

Geweldig weekend achter de rug met andere woorden! Maar nu wel doodop...

Kutunka

Een stapje in de wereld zetten is altijd fijn. :) Vandaag ging op het Sint-Pietersplein in Gent Kutunka door, een duurzaam intercultureel festival.

Het was dikke fun met heel veel volk, alleen een beetje te koud. Gelukkig dat het niet regende. Leuke muziek maar natuurlijk nog veel leuker om mensen tegen te komen en een klapke mee te doen. Lindsy (op foto met haar vent) en Sara waren de slachtoffers van de avond. ;)

Ja, die alternatieve feestjes zijn leuk... :)

Tapas

Dankzij Tom ben ik te weten gekomen dat ik opgenomen ben in het selecte lijstje van Tapas dat wou meegeven welk jong sp.a-volk een blog heeft. Fijn, maar toch een beetje helemaal onverdiend vrees ik, ben nog maar drie maand aan het bloggen en zo politiek is mijn blog (hoop ik toch) ook weer niet... Helaas, als ik naar de anderen kijk merk ik dat het niet veel beter is.

De blog van Tom, die vind ik dan wel weer geweldig. :) Waarom die zijn blog eigenlijk nooit www.tomblogman.be genoemd heeft...vreemd...

Discriminatie

Ondertussen al bekomen van mijn trip naar Jeruzalem...en straf beginnen nadenken over de gesprekken die ik daar voerde, de mensen die ik daar leerde kennen en de analyses die gemaakt werden.

In onze maatschappij wordt discriminatie vlug in de mond genomen. Soms terecht, soms onterecht. Voor mij heeft het concept alvast een volledig nieuwe invulling gekregen. Hier in België kennen we eigenlijk geen discriminatie. Wat in het Midden-Oosten aan de hand is, dat is echt pure discriminatie en is niet te vergelijken met wat wij daar aan koppelen.
Het verschil? In Israël is het systeem op zich discriminerend en worden Arabieren (en andere bevolkingsgroepen) zwaar gediscrimineerd. Met 'zwaar' bedoel ik dat ze ook gewoon het systeem tegen zich hebben. Iets wat bij ons niet het geval is. Hier kan je klacht indienen. Ok, ik geef toe dat je het niet altijd zal halen omdat bewijslast vereist is, maar het systeem is op zich gelijk voor iedereen.

In Israël is het alledaags om uitgescholden te worden op straat omdat je tot een andere groep behoort. Het is alledaags om al je bezittingen op een uur tijd te zien verdwijnen onder een bulldozer. Het is normaal dat wetten gestemd worden waarin specifiek vermeld wordt welke bevolkingsgroepen meer rechten hebben dan andere.

Zo ver gaat het bij ons (nog) niet...laten we dat vooral zo houden...