Meru National Park

Ik zweer het: er liggen nergens zoveel vluchtheuvels als in Kenia. Op onze rit van Meru naar Meru National Park (dat ligt daar dus niet naast, eerst via Maoa) hadden we tijd genoeg om dat te ondervinden aangezien we - geheel buiten onze wil om - voor de traagste bus van het land gekozen hadden.

Zonder overdrijven: bergop ging het 10km/u en bergafwaarts haalden we maximaal 60km/u. Tja, zo duurt het een tijdje vooraleer je bent waar je wil zijn natuurlijk. Zowat alles op wielen stak ons voorbij en zelfs de tractor slaagde er in om van ons weg te rijden...vrij hilarisch moest het niet zo tragisch zijn. :) Maar we zijn er uiteindelijk geraakt aan het park, al hadden we daarvoor eerst nog wel een motorrit nodig (met de rugzak!) en een paar vriendelijke gasten van de Kenya Wildlife Service om ons binnen te laten (want we waren daar niet met de auto natuurlijk, en te voet mag je niet binnen).

Een overnachting in het park zelf en een game drive op zaterdag: het was z'n geld meer dan waard! Werden gespot: Vervet Monkey, Olive Baboon, Waterbuck, Kudu, Dikdik, Gazelle, Giraf, Nijlpaard, Zebra, Wrattenzwijn, Secretary Bird, Struisvogel, Superb Starling, Lilac-breasted Roller, Guineafowl, Hamerkop en natuurlijk ook enkele van de 'big 5' zijnde olifanten, een witte neushoorn en een waterbuffel. Ontbreken nog in het lijstje van de big 5: leeuw en luipaard. Nog even tijd om die hier ergens te vinden.
Zoals steeds: foto's volgen nog :)

Africa personal

Na het vertrek in Nairobi ging het richting Noorden: Meru meer bepaald. Met uiteindelijk doel Meru National Park, maar daarover later meer. Eerst dus richting Meru, ongeveer 5u op een busje...niet zo heel lang naar Afrikaanse normen.

Meru zou overigens bekend moeten staan voor de jacaranda's maar ik kan de vrienden uit Tshwane/Pretoria geruststellen, hun jacaranda's in bloei zijn een stuk impressionanter. Toekomen in Meru is overigens toekomen in chaotisch Afrika zoals je het alleen maar kan inbeelden. Vol met vriendelijke mensen, dat wel :), maar stoffig en verwarrend (en tropisch en groen...voor mij weinig vergelijking mogelijk met vorige Afrika-trips in Zuidelijk Afrika of Benin dit voorjaar).
En toen viel mijn euro: dit is mijn eerste Afrika-reis (Noord-Afrika niet meegerekend) dat ik op 'personal basis' in Afrika ben! En dan maar meteen Oost-Afrika... Great!

Ondertussen ben ik volledig mijn besef van tijd kwijt (perfect, ik ben dan ook op vakantie)! En zit ik hier ook met een licht depressieve Tineke (die Kenia nog niet wil verlaten)...daar heb ik korte metten mee gemaakt: niet bleiten want ik kan daar niet tegen! Tot nu toe luistert ze nog... ;)

Mashujaa

Goed aangekomen in Nairobi na een relaxerende vlucht...voor zover zoiets relaxerend kan zijn. Tineke meteen teruggevonden en dus loopt alles hier perfect :)

Gisteren nationale feestdag in Kenia: Mashujaa, of de dag der helden. Voorheen ook wel de dag van Kenyatta maar sinds de nieuwe grondwet is het de dag van alle helden geworden. Goed, was rustig in de stad en hebben daar een dagje gespendeerd met oa bezoek aan treinmuseum, bezichtigen van stadhuis en parlement, bezoek aan de nationale archieven.

Vroeg bed in - nog een beetje heel moe :) - en vandaag klein beetje uitgeslapen...helemaal klaar om een paar uur op de bus te zitten en richting het Noorden te trekken.

Vakantiegevoel

Vijf dagen in het land was echt niet veel, het is als een wervelwind aan mij voorbijgegaan. Met enkele vergaderingen, een bezoek aan mijn geweldig petekind en een 'gehaktfestival' bij John en Fre (ondertussen poker gespeeld en schoon gewonnen :)). Foto's van deze twee laatste fijne activiteiten volgen binnen een maand of zo...ze staan namelijk nog op mijn fototoestel en ondertussen zit ik al gezellig in de nationale luchthaven voor mijn volgende - en waarschijnlijk laatste? - trip dit jaar: go and visit Tineke in Kenia!

Even leek het alsof hier zou gestaakt worden vandaag. Dat zou echt wel straf zijn en ik zou werkelijk geloven dat een vloek op mijn reisgedrag rust: Ecuador/Honduras/Benin werden geteisterd door een IJslandse vulkaan, Zuid-Afrika een paar weken geleden door een staking en nu zou ik het weer vlaggen hebben? Niets van aan gelukkig...buiten de treinstaking waar ik liever geen risico's wou nemen: de papa werd opgetrommeld en mocht mij deze morgen richting luchthaven voeren. Ja, ik ben verwend. ;)

Sinds deze nacht ben ik ook helemaal overvallen door een geweldig fijn vakantiegevoel. Dat klinkt misschien verbazingwekkend, maar tot gisterenavond was dat gevoel er nog niet echt. Natuurlijk keek ik er wel naar uit om op reis te gaan maar was nog met vanalles bezig waardoor ik niet veel tijd had om er over na te denken. Wat meteen betekent dat ik bijzonder slecht voorbereid vertrek...alsof dat iets nieuws zou zijn. :) Maar het is allemaal goed gekomen en ik zit bijzonder relax op dit moment. Alles wat ik nog wou doen kan ik nu toch niet meer doen. :)

Slechts 15kg mee in mijn rugzak, vermoedelijk ben ik wel wat dingen vergeten :) maar dat zien we dan wel als we in Kenia aankomen. Tineke, ik ben dus onderweg! Hier overigens een vedettenparade deze morgen: Johan Vandelanotte en Freddy De Kerpel tegengekomen, weliswaar niet samen op stap ;)

Bon, ik begin hier mijn trip van een maand (!) richting Kenia en Ethiopie, hoop - en weet - dat Tineke er helemaal klaar voor is en ik...ik laat me gewoon meeslepen door de pracht en praal van Afrika met Tineke als gids. Hakuna matata!

Done evaluating

Sinds gisteren terug in het land! Die laatste evaluatie in Tshwane was een evaluatie te veel :) Bijzonder vermoeiend om na twee evaluaties nog eens alle vragen uit de kast te halen en heel veel interviews af te nemen. Maar goed, het is gelukt (net...Bert begon lichtjes te crashen en ik viel wel bijna in slaap tijdens de gesprekken)!

Grappige anekdotes wel, daar in de hoofdstad van Zuid-Afrika. Een stad met maar liefst 2,5 miljoen inwoners die samenwerkt met Maasmechelen in Vlaanderen...goed voor 40.000 inwoners. Je kan je vragen stellen over de schaal van vergelijking die mogelijk is. Of zoals de Zuid-Afrikanen het zelf aanbrachten: "we could fit the whole of Maasmechelen in our World Cup soccer-stadium!" (en dan hebben ze nog 6.000 plaatsen over). Voor de rest ook hier weer interessante gesprekken...veel materiaal om te verwerken...

Ondertussen kregen we berichten uit Oman van onze evaluator-in-crime Marike dat ze goed aangekomen was. En zo heb ik er een kennis bij in het voor mij onbekende Oman (maar dat bekend zal worden als ik haar blog ga volgen). Gisteren stuurde ze ons tevens de link naar een berucht 'Kabouter Wesley'-filmpje...iedereen keer als wij cola dronken vond ze precies de vergelijking met onderstaande. Vreemd, hoop dat het niet aan mij gelegen heeft :)

Cable Mountain

Het dagje vakantie zit er op, vandaag ging het richting Pretoria (met tussenstop in Bloemfontein, beetje de hele dag onderweg met andere woorden).

Het verblijf in de Cape Town Lodge was meer dan in orde, vooral deze morgen toen ik de gordijnen opentrok en vanuit mijn bed nog een beetje kon liggen kijken naar de Tafelberg… Alhoewel we over onze decompressiedag gisteren ook niet kunnen klagen. Wim en Bert hadden een fijn bezoek aan Robben Island en ik had een geweldige dag met terrasje, zon en rust. ’s Avonds gingen we eindelijk voor de lang aangekondigde ‘wining and dining’ aan de fameuze ‘Waterfront’ van Kaapstad.

Maar de fun in Cape is dus voorbij. De combinatie Table, Cable en Cape zorgde overigens voor de nodige spraakverwarring met ‘Cable Mountain’ als gevolg. Een dag reizen, twee volle dagen evalueren in Pretoria – hopelijk lopen de interviews even vlot als in Witzenberg – en we kunnen terug richting Belgenland vertrekken. Waarschijnlijk zijn daar niet de temperaturen van tel zoals we die gisteren in Kaapstad hadden (maar vandaag ook alweer veel minder)…aan de andere kant kennen ze in Zuid-Afrika ook geen ‘koninklijke verduidelijkers’ dus heeft ieder land wel iets (you could wonder what I prefer)…

Decompressie

Na 11 – drukke! – dagen nood aan een decompressiedag. Ons verblijf voor een dag in Kaapstad, vooraleer door te vliegen richting Tshwane, komt dus als geroepen. Terwijl Wim en Bert historische grond gaan bezoeken (Robben Island) trek ik mij terug aan het zwembad van het hotel, met zicht op de Tafelberg, en tokkel ik een beetje op mijn pc.

Mijn internetverslaving wordt alweer eens aangetoond aangezien ik nu heel blij ben na drie dagen zonder. Maar het is ook een beetje decompressie na een conferentie, twee evaluaties, verschrikkelijk veel gesprekken en evenveel indrukken. Kaapstad is overigens overweldigend fantastisch, hier kom ik nog terug!

Ter info voor de WK-liefhebbers: dezer dagen is hier wel wat te doen rond de stadiums van het WK Voetbal deze zomer. Blijkt nu dat die door de respectievelijke steden moeten overgenomen worden, niet meteen een geweldig geschenk want ongelooflijk verlieslatend. Tot overmaat van ramp blijken sommige van de stadiums ook niet geschikt om rugby of cricket (sporten die nog een stuk populairder zijn dan ‘soccer’) te spelen en kunnen ze dus enkel voor voetbal dienen…wat moet een stad daar mee? In Cape Town kunnen ze er gelukkig wel nog iets meer mee doen dan voetbal (alhoewel ze eigenlijk ook al een rugby-stadium hebben). Zet tot nadenken: het wereldkampioenschap was geweldige PR voor Zuid-Afrika, maar het komt wel met een prijs…