Bad Hair Day - vervolg

Vorige week maakte ik hier al melding van de foto's die op het werk genomen werden...net op mijn Bad Hair Day. Vandaag laat ik jullie oordelen over het resultaat:

De eerste foto kan ik gebruiken als "pasfoto" (maar de kans dat ik zo gek ben, is niet echt groot), de tweede foto is degene die op de VVSG-website zal verschijnen. Graag hoor ik jullie suggesties of ik hier toestemming voor verleen... :) (mensen, ik heb een dikke kop gekregen!)

Update 13/06: de foto's staan online!

Re-animo tris

Hoef ik hier nog uit te leggen wat Re-animo betekent? Kort: het nationaal bestuur van animo dat heerste van 2003 tot 2005 - en waar ik dus ook bij zat - gaat jaarlijks nog eens samen op uitstap. De eerste keer was ik er jammer genoeg niet bij, vorig jaar zaten we in Durbuy en dit jaar ging het opnieuw richting Ardennen naar Rendeux (of Hodister eigenlijk).

Het was dikke, vette fun. Dat is een zekerheid. Vrijdagavond begon nog kalmpjes met Ella, Valerie, Laurent, Evelien en ikzelf en het meezingen met SingStar. Na uitslapen op zaterdag was het hek helemaal van de dam eens Anke en Jurgen gearriveerd waren. ;) De late namiddag werd ingezet met een stevige wandeling...

Socialisten op stap...dat zijn veel rode vestjes :)

De wandeling werd afgesloten met een terrasje (nog vrij goed weer daar)...en veel La Chouffes. :) De vreugde werd alleen maar groter toen we na de vierde La Chouffe een gratis sleutelhanger kregen van de 'La Chouffe'-kabouter (maar die bij nader onderzoek er toch een beetje vreemd uitzag)

Ook Anke had haar bedenkingen bij wat we op de sleutelhanger terugvonden :)

De avond werd ingezet met een BBQ en nog meer drank wat natuurlijk tot ongelukken moest leiden...en ja hoor: de verdere avond waren de decibels verschrikkelijk hoog - we hopen nog steeds dat de buren écht naar een trouwfeest waren - en SingStar won er opnieuw enkele fans bij. Hoeft het gezegd dat ondergetekende uiteraard de meeste punten haalde? De uitvoering van "Greatest Love of All" van Whitney Houston is - ook dankzij Ella en Valerie - nu al legendarisch...

Vlnr: Anke, Laurent, Evelien, Jurgen, Kim (Ella was zeker weer een mojito aan het maken en Val staat waarschijnlijk al te wachten om die te kunnen opdrinken :))

Geboren entertainers...

De volgende dag werd er alweer opgeruimd en in de namiddag een nog stevigere wandeling (9km!) met Kim, Ella en Evelien. Alleen jammer dat er zoveel modder lang en dat mijn zomerschoentjes daar blijkbaar niet tegen bestand waren...

Nog twee groepsfoto's: eerste op zaterdag en nog onderweg naar ons terras (vlnr: Ella, Anke, Evelien, Laurent, ik, Valerie, Jurgen)

De tweede op zondag (vlnr Jurgen, ik, Laurent, Valerie, Anke, Ella, Kim en Anke)...

De volgende editie - Re-animo IV - staat nu al in de steigers en de plannen gaan deze keer richting Zeeland. Iedereen die daar vakantiehuisjes weet voor tien man, let me know! :)

Vrouwen en politiek

Vrouwen hebben het nog steeds niet gemakkelijk in onze maatschappij, denk ik zo maar eventjes aan het verschil in loon en de reden waarom we in deze 21e eeuw nog steeds een Equal Pay Day hebben. Laat staan dat het in de politiek gemakkelijk zou zijn voor vrouwen...of mag ik even politiek incorrect zijn en stellen dat vrouwen net als mannen fouten maken en daar evengoed op afgerekend mogen worden zonder dat het daarom geslachtsgebonden hoeft te zijn?

Zondag was het opnieuw zo'n dag waarop vrouwen in politiek het moeilijk hadden.
Vooreerst in eigen land: Marianne Thyssen, de nieuwe voorzitter van CD&V, kwam sterk uit de hoek op de gezinsdag in Plopsaland. "De toekomst van België is bedreigd indien de volgende ronde van de staatshervorming er niet komt" vormde de basis...de solidariteit stond even op losse schroeven. De volgende dag moest Marianne al wat gas terugnemen: neen, dit was geen provocatie maar eerder een aansporen om rond de tafel te zitten voor echte gesprekken. Tiens, was de grootste verdienste van de afgelopen twaalf (!) maanden politieke crisis dan niet dat de Franstaligen bereid waren om te praten? Dat is toch wat CD&V-notabelen ons wisten te vertellen om de door hen uitgelokte crisis te rechtvaardigen: voor het eerst willen de Franstaligen praten! Wat is het nu? Willen ze praten of niet?
Wat ik er van hoor, is dat de Franstaligen het wel degelijk over de inhoud willen hebben...maar dat een premier als Yves Leterme daar gewoon niet toe komt. Joëlle Milquet (nog een vrouw!) vond het vorige week jammer vast te stellen dat "over BHV nog geen 24 uur inhoudelijk gepraat is"... Bij Yves gaat het meer over menu's, werkwijzes en procedures dan over inhoud. Het wordt nochtans dringend tijd... Dus beste tsjeven: doe er zelf iets aan en start de gesprekken ipv met dreigende campagnetaal naar buiten te komen. Meteen de reden - en ik kan heel goed geloven dat ze op het CD&V-hoofdkwartier er zelf een beetje van schrokken - waarom de pers terecht vrij negatief was over dit sterk staaltje van campagnepraat. En inderdaad Marianne: als er op 15 juli niets op tafel ligt zal de publieke opinie radicaliseren, maar het zal dan wel dankzij het gebrek aan competentie zijn van de politici die nu rond de tafel zitten.

Een vrouw van een geheel ander kaliber (from my point of view): Hillary Clinton. Zondag bereikte ons het bericht dat ze officieel de race naar het Witte Huis opgeeft. Daarbij riep ze op om Barack Obama te steunen als de Democratische presidentskandidaat. Heel sterk hoe ze na zo'n strijd overtuigend en oprecht haar grootste rivaal de nodige steun toezegt.
In haar 'endorsement speech' - waar je hieronder een stukje van ziet - maakt ze meteen duidelijk dat ze wel blijft verdergaan met de strijd voor gelijke rechten (man/vrouw - hetero/holebi - ...) en dat ze blijft gaan voor een sociaal zekerheidsstelsel. Meteen voor mij het teken dat in de geheime gesprekken die Obama en Clinton vorige week hadden beloftes gemaakt zijn: het droomticket Obama-Clinton is in de maak (zie ook speech van Obama die alvast aangeeft dat Hillary onmisbaar zal zijn tijdens de campagne).
Heeft ze de strijd verloren omdat ze een vrouw is? Neen. Obama kon meer mensen enthousiasmeren, Hillary maakte enkele fouten in haar campagne (Iowa binnenhalen was cruciaal) en ze sleurt nu eenmaal een verleden mee dat ze positief probeerde gebruiken (ze was de kandidaat met de ervaring) maar ook negatieve kanten bevatte (mislukken van het sociaal zekerheidsstelsel dat ze toen al wilde opstellen bv). Ja. Want Hillary moest meer verantwoording afleggen over het gegeven of ze wel het hoofd van het leger zou kunnen zijn, moest zich ook meer bewijzen inhoudelijk (iets waar Obama nog niet echt in uitblinkt) en wordt nog steeds gezien als 'de vrouw van...'. Maar mocht Barack verloren hebben, dan hadden we hier waarschijnlijk even goed een blog kunnen schrijven over waarom Afro-Amerikanen het zo moeilijk hebben in politiek.



Marianne, Joëlle en Hillary. Drie vrouwen die in de media al hard aangepakt zijn...omdat ze vrouw zijn? Ja en neen... Mijn punt is: laat ons daar nu toch niet op fixeren en werk maken van gelijke kansen voor iedereen, ongeacht geslacht, kleur, sexuele voorkeur, handicap,...
Het zal nog lang duren vooraleer het zo ver is, maar gebruik het alvast niet als excuus om het eigen falen achter te verstoppen. Marianne, Joëlle en Hillary hebben het alvast (nog?) niet gedaan...goede voorbeelden dus!

Angst besluipt mijn hart

Gisterenvoormiddag moest ik in de Europese wijk in Brussel zijn...gelukkig liepen daar geen Europese vissers meer rond die de dag ervoor de boel op stelten gezet hadden. Al zagen die er op deze foto nu ook weer niet zo gevaarlijk uit. :)

Maar goed, moest daar dus zijn en bij het passeren van het Berlaymontgebouw waar de Europese Commissie zit, besloop mij heel even de angst voor een aanslag. Wat?! Een fractie van een seconde dacht ik "stel je voor dat hier nu een aanslag zou plaatsvinden en ik loop hier nu net...". Niet te geloven...een gevoel dat mij nog nooit overvallen was en heel erg vreemd om mee te maken. Al moet ik zeggen dat het even snel voorbij was als het gekomen was...maar toch...
Zou het dan toch zo zijn dat men bij het ouder worden gewoon angstiger wordt? Heeft het daar mee te maken? En wordt die andere angst van mij - steeds conservatiever beginnen denken - dan ook waarheid?! Hoe moet ik die fractie van een seconde anders verklaren!

Aaaaah!!! Dringend nood aan wat progressieve en socialistische praat. :) Wil het nu net lukken dat ik dit weekend in de Ardennen zit met het oud-bestuur van animo...ik kijk er al helemaal naar uit!!

Op zoek naar talent?

Vorig jaar hier al een kippevelmoment, klaar voor een nieuw? Opnieuw uit "Britain's got talent", zou mij verbazen mocht die het niet halen net zoals zijn voorganger Paul Potts...



En terwijl we bezig zijn: in de VS-versie viel dit spektakel te bewonderen! Hoe ze het doen...ik heb geen flauw idee maar het is wel indrukwekkend! Minder beklijvend dan voorgaande, maar wel nog altijd geweldig.

La Collina

Koen is nu al maanden aan het zagen om hier eens met zijn foto te mogen staan, dus wie ben ik om hem dat te ontzeggen. :) Ondanks zijn aanwezigheid bij de Eurosonghype stond hij hier nog niet uitvoerig met foto...en wat sommige mensen doen om op deze blog te geraken!

Bv met mij gaan eten. :) Afgelopen dinsdag was het nog eens zo ver, weeral eens gaan eten. Daarbij werd gekozen voor mijn allertopfavoriete Italiaan in Gent: La Collina. Daar vind je de allerlekkerste pizza's ter wereld en zoals het op de site van Collina staat: het is er heel gezellig en bovenal een beetje echt Italiaans. Ik ga daar al jaren (zat op kot in de buurt, dus het was mijn favoriete uitvalsbasis :)) en ondertussen is het precies of ik bij vrienden thuis ga eten. Met eveneens het aangename gevolg dat ik gewoon mijn bestelling al niet meer moet doorgeven: een pizza La Collina en een cola aub. :) Gevolgd door een koffie en dinsdag voorafgegaan door een aperitief.

Een absolute aanrader! Maar je zal snel moeten zijn: gedurende de zomervakantie zijn ze gesloten... :( Dus ofwel moet ik nog heel snel vóór 4 juli naar de Sint-Kwintensberg, ofwel moet ik wachten tot in september... Hm...het zal de komende weken nog wel eens gebeuren... :)

Bad Hair Day

Vorige week waren we eigenlijk al gewaarschuwd...en het was mijn planning om zaterdagvoormiddag bij de kapper te passeren...maar mijn bed was zo lekker...dus ben ik blijven liggen...gevolg: vandaag werden van alle medewerkers op het werk foto's genomen en ik sta er dus op met een verschrikkelijk kapsel! :(

Tot overmaat van ramp wou mijn haar vandaag ook helemaal niet meewerken. :( Als de foto vrijgegeven wordt, laat ik jullie graag meegenieten. :) (maar ik zou er dus niet op rekenen :))

Gelukkig is Freddy er nog om mijn dag op te beuren:

Hahahahahahahaaaaa!!! Goeie!!!! En Flo en Ype en Willem doen het ook steeds weer, altijd goed!

Allez, dit alles gewoon ook om de blog van Bart te introduceren in deze wereld. Welkom in de blogosfeer! Win ik nu een badeend? :)