Tapas

Dankzij Tom ben ik te weten gekomen dat ik opgenomen ben in het selecte lijstje van Tapas dat wou meegeven welk jong sp.a-volk een blog heeft. Fijn, maar toch een beetje helemaal onverdiend vrees ik, ben nog maar drie maand aan het bloggen en zo politiek is mijn blog (hoop ik toch) ook weer niet... Helaas, als ik naar de anderen kijk merk ik dat het niet veel beter is.

De blog van Tom, die vind ik dan wel weer geweldig. :) Waarom die zijn blog eigenlijk nooit www.tomblogman.be genoemd heeft...vreemd...

Discriminatie

Ondertussen al bekomen van mijn trip naar Jeruzalem...en straf beginnen nadenken over de gesprekken die ik daar voerde, de mensen die ik daar leerde kennen en de analyses die gemaakt werden.

In onze maatschappij wordt discriminatie vlug in de mond genomen. Soms terecht, soms onterecht. Voor mij heeft het concept alvast een volledig nieuwe invulling gekregen. Hier in België kennen we eigenlijk geen discriminatie. Wat in het Midden-Oosten aan de hand is, dat is echt pure discriminatie en is niet te vergelijken met wat wij daar aan koppelen.
Het verschil? In Israël is het systeem op zich discriminerend en worden Arabieren (en andere bevolkingsgroepen) zwaar gediscrimineerd. Met 'zwaar' bedoel ik dat ze ook gewoon het systeem tegen zich hebben. Iets wat bij ons niet het geval is. Hier kan je klacht indienen. Ok, ik geef toe dat je het niet altijd zal halen omdat bewijslast vereist is, maar het systeem is op zich gelijk voor iedereen.

In Israël is het alledaags om uitgescholden te worden op straat omdat je tot een andere groep behoort. Het is alledaags om al je bezittingen op een uur tijd te zien verdwijnen onder een bulldozer. Het is normaal dat wetten gestemd worden waarin specifiek vermeld wordt welke bevolkingsgroepen meer rechten hebben dan andere.

Zo ver gaat het bij ons (nog) niet...laten we dat vooral zo houden...

Jeruzalem: kort fotoverslag

Anas, my Arabic lover ;)

Christelle, the French connection Part I, en Nathalie
Nathalie, Romain (the French connection Part II) en Anas

Nathalie, Ma'ayan and me...

Nathalie en ik op één van onze vele wandelingen :)

Kon niet ontbreken: de Klaagmuur!

Uitzicht over de Oude Stad

Fuif

Zoals aangekondigd gisteren naar fuif geweest in Tel Aviv. Redelijk vroeg in de avond vertrokken zodat we nog wat tijd hadden om een hapje te eten. Tel Aviv is gezellig en vooral een heel stuk warmer dan Jeruzalem...

Restaurant gevonden met hilarische ober...een absolute fan van Eurovision. Fan...eigenlijk is het woord freak beter van toepassing. Hoe kan je het anders noemen als ie een tattoo van het Eurovision-logo op zijn lijf staan heeft. Maar ok, het was wel grappig om een Israëli "Ik heb nog nooit iemand zo liefgehad" van Barbara Dex te horen zingen (en juist!). :) Mededeling voor dit jaar: we zullen niet winnen volgens deze expert ter zake. Dat is geen verrassing. Het wordt gokken op Israël (en dit zei ie niet omdat ie een Israëli is), Ijsland, Malta (zullen ze dan toch eens winnen?) of Zwitserland.

Daarna naar de betere holebifuif in Tel Aviv en was fun. Voor zover het in België al een freakshow is, hier in Israël is het nog stukken erger! Het thema was "wedding" en de trouwjurken waren niet te tellen. Ter info: de Belgische delegatie was niet volgens het thema gekleed. :) Vrij laat het bed in, dus vrij laat ook het bed uit...
Vandaag wat aan het genieten van de laatste zonnestralen en op een terras gehangen. Vanavond nog een laatste keer met iedereen afgesproken die ik leren kennen heb...

Tel Aviv

De plannen van vandaag: Tel Aviv bezoeken. Maar op het laatste moment toch besloten om nog wat in Jeruzalem rond te hangen want het is hier verdomd gezellig en leuk. Dat buiten de koude wind gerekend maar daar ben ik ondertussen al aan gewend.

Bovendien gaan we vanavond uit in Tel Aviv, er moet daar één of andere grote fuif zijn dus die kunnen we niet laten liggen.
Het plan om de Dode Zee te bezoeken is nog steeds niet tot waarheid gekomen, misschien morgen nog? Maar als ik fuif hoor en dan de dag erachter busrit van een uur, dan lijkt me dat toch geen goed idee...dat zien we morgen wel dan weer.

En dan zit het er alweer op! De week is dan wel helemaal voorbij gevlogen maar ik heb toch heel veel plezier beleefd. Bedenking wel: eigenlijk kwam ik meer op bezoek bij Nathalie dan dat ik Jeruzalem bezocht heb. Mensen, verwacht dus niet al te veel prachtige foto's van alle bezienswaardigheden hier...

Zaterdag terug in het land, zondag hopelijk een soort van fotoverslag van mijn tripje naar Jeruzalem! :)

West-Jeruzalem

Dinsdagavond gezellig iets gaan drinken en woensdag alweer zwaar uitgeslapen. Het is vakantie voor iets...

Gisterennamiddag nam Nathalie mij dan mee naar het Holocaustmuseum Yad Vashem. Tegen dat we daar waren was het natuurlijk al gesloten dus zijn we dan maar gaan wandelen... Met alle gevolgen vandien. Verloren gelopen en zowaar avontuurlijke stoten moeten uithalen om ooit weer in de bewoonde wereld te geraken. Bon, we zijn weer thuis geraakt hoor.

's Avonds niet meer buitengekomen, de lange wandeling was te lastig geweest...

LICP Ramallah

In de maand mei komen enkele Palestijnse burgemeesters naar Vlaanderen. Daar werden we op het werk over gecontacteerd in de afgelopen weken. En aangezien ik dan toch in het land ben vond ik het niet meer dan normaal om de organisatoren van deze reis, Local Infrastructure en Capacity Building Programme of LICP, een bezoekje te brengen. Dit alles gebeurt overigens in samenwerking met de Belgische Technische Coöperatie of BTC...

Dinsdagmorgen belden ze mij al uit mijn bed. Of we vandaag geen afspraak konden hebben. Bon, aangezien ik hier toch geen echt programma af te werken heb was dat geen probleem. Ik zou wel even vlug de bus nemen naar Ramallah. Grote paniek aan de andere kant van de telefoon, niet de bus nemen! Ze vertrouwden mijn kennis in het openbaar vervoer van Israël/Palestina blijkbaar niet zo goed en stuurden dan maar de privé-chauffeur, met de 'diplomatic car'. Ik zou de auto wel herkennen: de Belgische vlag stond in het groot op. ;) Een mens kan zich maar belangrijk voelen hé... :)

Het bezoek aan Palestina was echt indrukwekkend. De Muur passeren die Israël aan het opstellen is, om "veiligheidsredenen", en je komt in een volledig ander land terecht. Ramallah was chaotisch, druk en gaf mij veel meer de indruk in het buitenland te zijn dan Jeruzalem (wat een Westers aanvoelende stad is). Maar het was ook veel leuker om daar te zijn, zeer aangename mensen gesproken en een hele goede vergadering gehad. We kunnen weer verder met de organisatie van dat bezoek in mei.

Na de vergadering kreeg ik nog een kleine tour door Ramallah: het hoofdkwartier van de regering (een versterkte burcht), het parlement en allerhande ministeries. Het mag niet gezegd worden maar Ramallah is de voorlopige hoofdstad van Palestina. "Het mag niet gezegd worden" en "voorlopig" want er is maar één hoofdstad voor de Palestijnen en dat is Jeruzalem...